I OZ 258/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Dzbeńska po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. D. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 27 stycznia 2016 r., sygn. akt IV SA/Wr 147/15 o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o wyłączenie sędziów w sprawie ze skargi M. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Wałbrzychu z dnia [...] listopada 2014 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego postanawia: oddalić zażalenie.

Zarządzeniem z dnia 27 stycznia 2016 r., sygn. akt IV SA/Wr 147/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu pozostawił bez rozpoznania wniosek M. D. z dnia 5 listopada 2015 r. o wyłączenie sędziów. W uzasadnieniu zarządzenia wskazano, że pismem z dnia 5 listopada 2015 r. skarżący wniósł o wyłączenie "wszystkich sędziów Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu". Sąd ocenił, że pismo to zawierało braki formalne, polegające na niezawarciu w treści wniosku imion i nazwisk sędziów, których wniosek ten dotyczy oraz niepodaniu przyczyny uzasadniającej wyłączenie każdego z sędziów i jej uprawdopodobnienia, zgodnie z art. 20 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a.". Do uzupełnienia tych braków wezwano skarżącego w dniu 1 grudnia 2015 r., wskazując że pisemnej odpowiedzi na wezwanie należy udzielić w terminie 7 dni od daty jego doręczenia pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W wyznaczonym terminie skarżący nie odpowiedział na wezwanie. Wobec powyższego Sąd stwierdził, że wnioskowi o wyłączenie sędziów nie można nadać dalszego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, które nie zostały uzupełnione. Zażalenie na powyższe zarządzenie wniósł M. D., wskazując że wniosek o wyłączenie dotyczył wszystkich sędziów orzekających w Wydziale IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, których ilość i skład osobowy jest stały i znany Sądowi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 19 P.p.s.a. sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Ponadto, stosownie do art. 20 § 1 P.p.s.a., wniosek o wyłączenie sędziego strona zgłasza na piśmie lub ustnie do protokołu posiedzenia w sądzie, w którym sprawa się toczy, uprawdopodabniając przyczyny wyłączenia. Oprócz elementów formalnych wskazanych w art. 46 P.p.s.a. wniosek taki powinien zawierać: a) wskazanie sędziego, b) podanie przyczyny uzasadniającej wyłączenie i c) powołanie okoliczności lub dowodów uprawdopodabniających istnienie tej przyczyny. Niewskazanie sędziego z imienia i nazwiska oraz niewyjaśnienie przyczyn wyłączenia czyni niemożliwym rozpoznanie wniosku. Nie można bowiem w takim przypadku stwierdzić, czy zachodzi przesłanka wyłączenia określona w ustawie jako istnienie okoliczności, która w odniesieniu do konkretnej osoby mogłaby wywołać wątpliwości co do jej bezstronności. Takim samym wymogom musi odpowiadać wniosek o wyłączenie odnoszący się do wielu sędziów – wnioskodawca musi wskazać każdego z nich z imienia i nazwiska, powołując przy tym przyczyny wyłączenia odnoszące się do konkretnych osób. Brak tych danych uniemożliwia nadanie pismu dalszego biegu i uzasadnia wezwanie strony do uzupełnienia jego braków, stosownie do art. 49 § 1 P.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie wniosek M. D. nie odpowiadał wskazanym powyżej wymogom, skarżący wezwany został więc do uzupełnienia jego braków w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. W zakreślonym terminie strona nie uzupełniła braków formalnych wniosku. Skarżący nie wskazał imion i nazwisk sędziów, których wniosek dotyczył, nie podał również konkretnych i obiektywnych okoliczności wyłączenia w stosunku do każdego sędziego, a tym samym okoliczności tych nie uprawdopodobnił. W tych okolicznościach sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny był zobowiązany pozostawić wniosek o wyłączenie sędziów orzekających w Wydziale IV tego Sądu bez rozpoznania, na podstawie art. 49 § 2 P.p.s.a., co też prawidłowo uczynił w zaskarżonym zarządzeniu. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.