I OZ 257/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Marek Stojanowski po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D.Ł-S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 17 grudnia 2024 r. sygn. akt II SA/Bk 687/24 w sprawie ze skargi D.Ł-S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białymstoku z dnia 30 września 2024 r. nr 406.674/E-10/XXI/2024 w przedmiocie zasiłku okresowego postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.

Postanowieniem z 17 grudnia 2024 r. sygn. akt II SA/Bk 687/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku odrzucił skargę. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia podniesiono, że mimo prawidłowego wezwania do usunięcia jej braku formalnego przez oznaczenie numeru PESEL, w zakreślonym siedmiodniowym terminie skarżący braku tego nie konwalidował. Wobec niespełnienia wymogu z art. 57 § 1 w z zw. z art. 46 p.p.s.a. skarga ta podlegała odrzuceniu. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący, reprezentowany przez adwokata, wskazując, że w aktach administracyjnych znajduje się PESEL skarżącego. Domagał się uchylenia zaskarżonego postanowienia oraz zasądzenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, oświadczając że nie zostały przyznane ani w całości ani w części. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie podlegało uwzględnieniu z innych przyczyn niż w nim wskazane. Naczelny Sąd Administracyjny w pierwszej kolejności zważył, że z akt II SA/Bk 687/24 i II SPP/Bk 158/24 wynika, że wraz ze skargą na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białymstoku z 30 września 2024 r. nr 406.674/E-10/XXI/2024, D.Ł-S. wniósł o przyznanie prawa pomocy, w postaci zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Zarówno skargę, jak i formularz o przyznanie pomocy w sprawie skarżącego o przyznania zasiłku okresowego, oznaczono datą "8 października 2024 r.". Oba te pisma zarejestrowano zarządzeniami z 8 listopada 2024 r. Zarządzeniem z 15 listopada 2024 r. nadano bieg skardze przez jej doręczenie organowi, wezwano jednocześnie skarżącego do usunięcia jej braku formalnego przez wskazanie numeru PESEL. Niewywiązanie się z nałożonego na skarżącego zobowiązania konwalidowania braku skargi, spowodowało wydanie zaskarżonego postanowienia w dniu 17 grudnia 2024 r. Przy czym wspomniany wniosek o przyznanie prawa pomocy, referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku rozpoznał dopiero postanowieniem 3 stycznia 2025 r. (k. 5, akt II SPP/Bk 158/24). W takim stanie faktycznym sprawy, nie budzi wątpliwości Naczelnego Sądu Administracyjnego, że skarżącego niejako pozbawiono ochrony praw uniemożliwiając mu działanie przez pełnomocnika, o którego ustanowienie w pierwszej kolejności wnosił. Przyjąć bowiem można, że nienależyte konwalidowanie braków skargi spowodowane było brakiem wsparcia profesjonalisty, skoro uznano reprezentowanie skarżącego przez adwokata za konieczne. Abstrahując od podniesionego w zażaleniu zarzutu naruszenia przepisów prawa procesowego, zaskarżone postanowienie podlegało uchyleniu z przyczyn wyżej omówionych. Dlatego, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1w zw. z art. 197 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekł co do kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, gdyż koszty nieopłaconej pomocy prawnej przyznawane są przez wojewódzki sąd administracyjny w postępowaniu określonym w art. 258 w zw. z art. 254 § 1 p.p.s.a.