I OZ 225/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Rudnicka po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W.S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 stycznia 2016 r., sygn. akt VIII SA/Wa 1061/15 odrzucającego skargę w sprawie ze skargi W. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] października 2015 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie rozgraniczenia nieruchomości postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 15 stycznia 2016 r. odrzucił skargę wniesioną przez W. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] października 2015 r., w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie rozgraniczenia nieruchomości. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 3 grudnia 2015 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od wniesionej skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia, pod rygorem jej odrzucenia. Powyższe wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 10 grudnia 2015 r., zatem termin do dokonania czynności upływał 17 grudnia 2015 r. Tymczasem skarżący uiścił wpis w dniu 18 grudnia 2015 r. tj. po upływie zakreślonego terminu, co stanowi podstawę do odrzucenia skargi, stosownie do treści art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.). Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł W. S., podnosząc, iż nie doszło do uchybienia terminu, bowiem wezwanie do uiszczenia wpisu otrzymał w dniu 11 grudnia 2015 r., a nie jak wskazał Sąd, w dniu 10 grudnia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. Zgodnie z art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, w tym od skargi (art. 230 § 2 p.p.s.a.) pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Stosownie do treści art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnych czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od doręczenia wezwania. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, stosownie do treści art. 220 § 3 p.p.s.a. podlega odrzuceniu. Na równi z nieuiszczeniem wpisu należy traktować sytuację, gdy wpis został uiszczony po upływie wskazanego terminu. W rozpoznawanej sprawie Sąd pierwszej instancji prawidłowo uznał, że skarżący nie uzupełnił w terminie 7 dni braku fiskalnego skargi. Ze znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki sądowej zawierającej pismo przewodnie oraz odpis zarządzenia o wezwaniu do wpisu z dnia 3 grudnia 2015 r. wynika w sposób nie budzący żadnych wątpliwości, że skarżący odebrał osobiście powyższą przesyłkę w dniu 10 grudnia 2015 r. (k. 12). Podkreślenia wymaga, że zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki, opatrzone datą oraz własnoręcznym podpisem osoby odbierającej pismo stanowi dowód doręczenia, ma przy tym status dokumentu urzędowego, korzystającego z domniemania prawdziwości i zgodności z prawdą tego, co zostało w nim stwierdzone. Skuteczne podważenie zawartych w nim treści może być zatem dokonane tylko w drodze przeprowadzenia przeciwdowodu. Dopóki więc taki przeciwdowód nie zostanie przeprowadzony, dopóty zwrotne potwierdzenie odbioru stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo stwierdzone. Takiego przeciwdowodu w rozpoznawanej sprawie nie przedstawiono. Samo zaś twierdzenie skarżącego, jakoby otrzymał wezwanie do uiszczenia wpisu dzień później, niż stwierdził to Sąd, tj. 11 grudnia 2015 r. nie jest wystarczające do skutecznego obalenia dowodu doręczenia wezwania w dniu 10 grudnia 2015 r. W tej sytuacji przyjąć należało, że ostatnim dniem na dokonanie czynności był dzień 17 grudnia 2015 r. Uiszczenie wpisu gotówką do kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Wydział VIII Zamiejscowy w Radomiu w dniu 18 grudnia 2015 r. (dowód wpłaty k. 17) nastąpiło zatem z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 220 § 1 p.p.s.a. W tej sytuacji Sąd zasadnie odrzucił skargę na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Dodatkowo wskazać trzeba, że skarżący w wyznaczonym przez Sąd 7-dniowym terminie nie wykonał wezwania w zakresie usunięcia braków formalnych skargi, tj. podpisania skargi i nadesłania dwóch odpisów skargi. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że skarżący otrzymał powyższe wezwanie w dniu 10 grudnia 2015 r. (k. 11), zaś wskazane braki uzupełnił 18 grudnia 2015 r., a więc z przekroczeniem terminu, o którym mowa w art. 49 § 1 p.p.s.a., co również stanowiło podstawę do odrzucenia skargi, stosownie do treści art. 58 § 3 p.p.s.a. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. oddalił zażalenie.