I OZ 224/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jolanta Sikorska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 13 lipca 2017 r., sygn. akt III SA/Kr 384/17 o odrzuceniu zażalenia K. J. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 6 czerwca 2017 r. w sprawie ze skargi K. J. na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie z dnia [...] lutego 2017 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia o żądanej treści postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 13 lipca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił zażalenie K. J.o na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 6 czerwca 2017 r., w którym poinformowano K. J. o treści art. 235 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), "p.p.s.a.", oraz treści rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. Nr 221, poz. 2192), a także wezwano skarżącego o wskazanie w terminie 7 dni - pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania - czy w piśmie z dnia 2 czerwca 2017 r. domaga się on wydania kserokopii zarządzenia Przewodniczącego Wydziału wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł. Jeśli tak, to wskazano, że kopia powyższego zarządzenia zostanie wydana skarżącemu, po uiszczeniu opłaty kancelaryjnej w wysokości 2 zł. Zdaniem Sądu ww. zarządzenie jest jedynie wezwaniem do sprecyzowania żądania skarżącego, a nie w przedmiocie obowiązku uiszczenia opłaty kancelaryjnej, zatem zażalenie K. J. z dnia 17 czerwca 2017 r. jest przedwczesne i niedopuszczalne. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł K. J., wskazując, że kierowane do niego wezwanie w przedmiocie kosztów sądowych jest nieuzasadnione, bowiem jest on z mocy ustawy zwolniony z kosztów sądowych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. Zgodnie z art. 227 § 1 p.p.s.a. na zarządzenie przewodniczącego oraz postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie kosztów sądowych, jeżeli strona nie składa środka odwoławczego co do istoty sprawy, przysługuje zażalenie. W zarządzeniu z dnia 6 czerwca 2017 r. przewodniczący, poza poinformowaniem K. J. o treści art. 235 p.p.s.a. i rozporządzenia Rady Ministrów o wysokości opłat kancelaryjnych, wezwał skarżącego do wskazania w terminie 7 dni – pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania – czy domaga się on wydania kserokopii zarządzenia, a jeżeli takie jest żądanie skarżącego, to przewodniczący uzależnił wydanie tejże kserokopii od uiszczenia opłaty w wysokości 2 zł. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego kluczowe w sprawie było ustosunkowanie się K. J. do ww. wezwania, od czego uzależnione były dalsze czynności Sądu. Słusznie Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazał w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, że w zarządzeniu z dnia 6 czerwca 2017 r. skarżący nie został zobowiązany do uiszczenia opłaty kancelaryjnej, takie zarządzenie zostałoby wydane dopiero po potwierdzeniu żądania przez skarżącego. Istotą niniejszej sprawy jest kwestia dopuszczalności zażalenia na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 6 czerwca 2017 r., nie zaś jego zasadność. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego na to zarządzenie, w świetle art. 227 § 1 p.p.s.a., zażalenie nie przysługiwało. Na marginesie warto zauważyć, że słusznie K. J. podnosił w zażaleniu, iż jest on ustawowo zwolniony z kosztów sądowych, co z resztą przesądził Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie I OZ 1337/17, w wyniku czego zarządzenie Przewodniczącego Wydziału zostało już uchylone, zaś kserokopia skarżącemu wydana. Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.