I OZ 219/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Runge-Lissowska po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Szafa Służby Kontrwywiadu Wojskowego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 grudnia 2014 r., sygn. akt II SAB/Wa 499/14 o oddaleniu wniosku o wyłączenie sędziego w sprawie ze skargi Fundacji [...] z siedzibą w Warszawie na bezczynność Szefa Służby Kontrwywiadu Wojskowego w przedmiocie dostępu do informacji publicznej postanawia: oddalić zażalenie

Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniosek Szefa Służby Kontrwywiadu Wojskowego o wyłączenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Andrzeja Góraja od udziału w niniejszej sprawie. Jako uzasadnienie wniosku organ wskazał, że sędzia – którego dotyczy wniosek – brał udział w wydaniu orzeczeń w innych sprawach pomiędzy organem a Fundacją [...], które, tak jak sprawa niniejsza, dotyczyły udostępnienia informacji publicznej, w formie operacyjnych danych statystycznych. Zdaniem Szefa Służby sędzia Andrzej Góraj był w tych sprawach stronniczy i bezpodstawnie faworyzował Fundację. Oddalając wniosek Sąd podkreślił, iż sędzia, którego ten wniosek dotyczył, złożył oświadczenie o braku okoliczności wskazanych w art. 18 lub art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "P.p.s.a.", a brak uzasadnionych podstaw wniosku powodował konieczność jego negatywnego rozpoznania na podstawie art. 22 § 1 i 2 tej ustawy. Zażalenie na to postanowienie wniósł Szef Służby Kontrwywiadu Wojskowego, reprezentowany przez radcę prawnego, zarzucając Sądowi błędną wykładnię art. 19 ustawy P.p.s.a. W uzasadnieniu zażalenia organ podkreślił ponownie, iż sędzia Andrzej Góraj brał udział w wydaniu orzeczeń w innych sprawach, których stronami był ten organ oraz Fundacja [...], w których zapadły wyroki niekorzystne dla Szefa Służby. Zdaniem organu oznacza to, że w niniejszej sprawie także zapadnie orzeczenie dla niego niekorzystne. Sytuacja taka stanowi naruszenie prawa do "sprawiedliwego procesu sądowego". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Instytucja wyłączenia sędziego od orzekania w sprawie regulowana jest przepisami Rozdziału 5 Działu I ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Art. 18 § 1 tej ustawy zawiera zamknięty katalog przesłanek, dla których wyłączenie sędziego winno nastąpić z urzędu, zaś wyłączenie dokonywane na wniosek strony uregulowane jest art. 19 tejże ustawy. Zasadnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie ocenił, iż w przedmiotowej sprawie nie zachodzą okoliczności, które uzasadniałyby uwzględnienie wniosku o wyłączenie sędziego WSA Andrzeja Góraja. Za takie okoliczności w żadnym razie nie może być uznane niezadowolenie strony z rozstrzygnięć, w wydaniu których brał udział sędzia, którego wyłączenia domaga się skarżący. Do tego sprowadza się bowiem w istocie argumentacja strony zawarta zarówno we wniosku jak w i zażaleniu. Jeśli strona jest niezadowolona z wyniku sprawy to ma możliwość kwestionowania go w drodze przysługujących jej środków zaskarżenia, jednak wniosek o wyłączenia sędziego środkiem takim w żadnym razie nie jest. Ponadto podkreślić należy, iż wydanie postanowienia w przedmiocie wyłączenia sędziego musi być poprzedzone złożeniem wyjaśnień przez sędziego, którego wniosek dotyczy. Jak stwierdził Sąd Najwyższy: "Autorytet moralny sędziego przemawia za wiarygodnością złożonego wyjaśnienia i jeżeli strona żądająca wyłączenia zaprzecza prawdziwości, obowiązana jest wskazać i udowodnić okoliczności, które by podważały wiarygodność oświadczenia sędziego" (postanowienie z 25.08.1971 r., I CZ 121/71, OSN 1972, poz. 55). Złożenie takiego wyjaśnienia miało miejsce w postępowaniu pierwszoinstancyjnym, a tym samym – wobec niewskazania jakichkolwiek okoliczności, które mogłyby podważyć prawdziwość oświadczenia sędziego – stwierdzić trzeba, że postanowienie Sądu I instancji oddalające wniosek o wyłączenie sędziego było zgodne z prawem. Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.