I OZ 207/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Dzbeńska po rozpoznaniu w dniu 13 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. B. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 października 2014 r., sygn. akt I SA/Wa 2996/13 o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o wyłączenie wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w sprawie ze skargi U. T., A. K. i L. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] września 2013 r., nr [...] w przedmiocie ustanowienia prawa użytkowania wieczystego postanawia: oddalić zażalenie.

Zarządzeniem z dnia 20 października 2014 r., sygn. akt I SA/Wa 2996/13 Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pozostawił bez rozpoznania wniosek J. B. o wyłączenie wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W uzasadnieniu ww. rozstrzygnięcia wskazano, że J. B. pismem z dnia 8 marca 2014 r. wniósł o wyłączenie wszystkich sędziów orzekających w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie, zarówno w postępowaniach głównych, jak i w postępowaniach wpadkowych. Zarządzeniem z dnia 30 kwietnia 2014 r. wnioskodawca został wezwany do uzupełnienia, w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania, braków formalnych poprzez: wskazanie sędziów, których wniosek dotyczy, wskazanie przyczyn uzasadniających wyłączenie, podanie okoliczności lub dowodów uprawdopodobniających istnienie przyczyn wyłączenia w odniesieniu do każdego sędziego. W odpowiedzi na powyższe zarządzenie J. B. wystosował pismo z dnia 2 czerwca 2014 r., jednakże w ocenie Sądu I instancji, nie można uznać je za uzupełnienie braków formalnych wniosku. Ponadto, Przewodniczący pozostawiając wniosek o wyłączenie sędziów bez rozpoznania podkreślił, że J. B. wskazał enumeratywnie z imienia i nazwiska 144 sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zdaniem strony sędziowie nie posiadają lub utracili możliwość obiektywnego orzekania z powodów związanych z: a) udziałem w innych postępowaniach sądowoadministracyjnych, prowadzonych z udziałem tych samych stron lub nie posiadają możliwości obiektywnego orzekania w postępowaniach; b) powodów związanych z orzekaniem w ramach wydziałów Sądu, które nie orzekają w postępowaniach o symbolu 6076. Jednocześnie wskazano, że okoliczności wymienione w pkt a) uprawdopodobniają istnienie przyczyn wyłączenia w stosunku do każdego sędziego wskazanego w poz. 3, 9, 15, 25, 38, 44, 45, 64, 65, 71, 75, 78, 86, 94, 101, 104, 109, 110, 143, przyczyny wskazane w pkt b w odniesieniu do sędziów wskazanych w poz. 1, 2, 4-8, 10-14, 16-24, 26-37, 39-43, 46-63, 66-70, 72-74, 76, 77, 79-85, 87-93, 95-100, 103, 105-108, 111-142, 144, zaś sędzia wskazany w poz. 134 z uwagi na okoliczności wskazane w pkt a i b. Z powyższego wynika, że wnioskodawca wskazał imiona i nazwiska sędziów, jednakże nie uzupełnił wniosku w pozostałym zakresie. Nie podał bowiem konkretnych i obiektywnych okoliczności wyłączenia w stosunku do każdego sędziego, a tym samym okoliczności tych nie uprawdopodobnił. W ocenie Sądu wnioskodawca nie wskazał żadnych okoliczności, które uzasadniałyby wniosek o wyłączenie sędziów. Nie spełnia tego wymogu użycie we wniosku i piśmie go precyzującym sformułowanie "wszystkich sędziów" czy też stwierdzenie, że "sędziowie nie posiadają lub utracili możliwość obiektywnego orzekania w sprawie". Tymczasem obowiązkiem wnioskodawcy było wskazanie okoliczności, które w sytuacji konkretnego sędziego mogą budzić uzasadnione wątpliwości co do wydania orzeczenia opartego na w pełni zobiektywizowanych przesłankach. Nie jest rolą Sądu domyślanie się bądź dookreślanie za wnioskodawcę, które z postępowań sądowych miał na myśli miał na myśli wskazując okoliczność orzekania w "postępowaniach sądowoadministracyjnych z udziałem tych samych stron". Również podniesiona przez wnioskodawcę kwestia "braku możliwości obiektywnego orzekania z powodów związanych z orzekaniem w ramach wydziałów Sądu, które nie orzekają w postępowaniach o symbolu 6076" nie spełnia powyższych wymogów, albowiem stanowi uogólnienie, które w dodatku nie zostało uprawdopodobnione. Fakt przydzielenia sędziego do określonego wydziału nie oznacza przy tym automatyzmu wyłączenia jurydycznego. W konsekwencji, wobec niewykonania przez stronę wezwania Sądu o uzupełnienie braków formalnych wniosku o wyłączenie wszystkich sędziów, wniosek ten pozostawiono bez rozpoznania. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył J. B., kwestionując jego prawidłowość. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a." Sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli między nim a jedną ze stron lub jej przedstawicielem zachodzi stosunek osobisty tego rodzaju, że mógłby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego. Ponadto, stosownie do art. 20 § 1 P.p.s.a., wniosek o wyłączenie sędziego strona zgłasza na piśmie lub ustnie do protokołu posiedzenia w sądzie, w którym sprawa się toczy, uprawdopodabniając przyczyny wyłączenia. Oprócz elementów formalnych wskazanych w art. 46 P.p.s.a. wniosek o wyłączenie sędziego musi zawierać: a) wskazanie sędziego, którego przedmiotowe żądanie dotyczy, b) podanie przyczyny uzasadniającej wyłączenie, c) uprawdopodobnienie tej przyczyny wyłączenia przez wskazanie dowodów, które mają czynić prawdopodobnymi okoliczności podane przez stronę. Jeżeli wniosek nie zawiera elementów, o których mowa w powołanym przepisie, sąd wzywa stronę do uzupełnienia wniosku w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a., pod rygorem pozostawienia jego bez rozpoznania. Natomiast w myśl art. 49 § 2 zd. 1 P.p.s.a., jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania. Jak podkreślił Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o wyłączenie sędziego musi określać tożsamość sędziego, którego dotyczy oraz wskazywać przyczyny wyłączenia. Takim samym wymogom musi odpowiadać wniosek o wyłączenie odnoszący się do wielu sędziów – wnioskodawca musi wskazać każdego z nich z imienia i nazwiska, powołując przy tym przyczyny wyłączenia odnoszące się do konkretnych osób. W przedmiotowej sprawie wniosek J. B. nie odpowiadał wskazanym powyżej wymogom, skarżący wezwany został więc do uzupełnienia jego braków w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia jego pisma bez rozpoznania. W zakreślonym terminie strona nie uzupełniła braków formalnych wniosku, przesyłając jedynie w dniu 2 czerwca 2014 r. pismo, w którym co prawda wskazano imiona i nazwiska sędziów, jednakże nie uzupełniono wniosku w pozostałym zakresie. Wnioskodawca nie podał bowiem konkretnych i obiektywnych okoliczności wyłączenia w stosunku do każdego sędziego, a tym samym okoliczności tych nie uprawdopodobnił. Zasadnie zatem Sąd I instancji pozostawił przedmiotowy wniosek bez rozpoznania, zaś wydane w tym zakresie zarządzenie uznać należy za zgodne z prawem. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.