I OZ 2051/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Marek Stojanowski po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia H. Ś. na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 stycznia 2017 r. sygn. akt I OZ 2051/16 oddalające zażalenie H. Ś. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 7 listopada 2016 r., sygn. akt II SO/Gl 2/15 o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego w sprawie z wniosku H. Ś. o wymierzenie Śląskiemu Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Katowicach grzywny za nieprzekazanie sądowi skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi w sprawie klasyfikacji gruntów postanawia: odrzucić zażalenie

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 18 stycznia 2017 r. sygn. akt I OZ 2051/16 oddalił zażalenie H. Ś. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 7 listopada 2016 r., sygn. akt II SO/Gl 2/15 o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego w sprawie z wniosku H. Ś.o o wymierzenie Śląskiemu Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Katowicach grzywny za nieprzekazanie sądowi skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi w sprawie klasyfikacji gruntów. W dniu 14 lutego 2017 r. (data wpływu do NSA) skarżący złożył zażalenie na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 stycznia 2017 r., wyrażając w nim swoje niezadowolenie z podjętego rozstrzygnięcia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie, jako niedopuszczalne, należało odrzucić. Zgodnie bowiem z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – dalej w skrócie: "P.p.s.a.", zażalenie do NSA przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, gdy ustawa wyraźnie przewiduje możliwość wniesienia zażalenia oraz na postanowienia wymienione w art. 194 § 1 pkt 1-10 P.p.s.a. Ustawodawca, w powołanej wyżej ustawie, nie przewidział środków odwoławczych od orzeczeń (zarówno wyroków jak i postanowień) Naczelnego Sądu Administracyjnego. Orzeczenia tego Sądu stają się prawomocne z chwilą ich wydania i nie przysługują od nich żadne środki odwoławcze, w tym także zażalenie (art. 168 § 1 P.p.s.a.). A zatem wniesione w niniejszej sprawie zażalenie na postanowienie NSA jest niedopuszczalne. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 178 w związku z art. 180 i art. 197 § 2 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.