I OZ 205/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Joanna Runge – Lissowska po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Prezydenta Miasta Wałbrzych na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 stycznia 2014 r. sygn. akt I SA/Wa 3165/13 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Prezydenta Miasta Wałbrzych na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] października 2013 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość postanawia: oddalić zażalenie

Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił Prezydentowi Wałbrzycha wstrzymania wykonania decyzji Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej, wydanej w przedmiocie przejęcia na własność Skarbu Państwa nieruchomości i ustaleniu z tego tytułu odszkodowania. Sąd w uzasadnieniu swojego postanowienia podniósł, że we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji organ powołał się na okoliczność, iż obecnie prowadzonych jest kilkadziesiąt postępowań administracyjnych dotyczących ustalenia odszkodowań za nieruchomości wywłaszczone pod realizację inwestycji drogowej. Łączna kwota tych odszkodowań to 37 mln złotych, a ich wypłata spowoduje, że Miasto będzie musiało przenieść na ten cel środki budżetowe z innych celów. W ocenie Sądu okoliczności te nie stanowią jednak przesłanki wstrzymania wykonania decyzji, bowiem wypłata odszkodowania jest czynnością odwracalną, nie może zatem spowodować powstania niebezpieczeństwa o jakim mowa w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej jako "P.p.s.a.". Zdaniem Sądu Miasto winno było nadto wykazać, iż konieczność wypłaty odszkodowań będzie tak znaczne, że zagrozi w sposób istotny jego funkcjonowaniu. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosło Miasto Wałbrzych, reprezentowane przez Prezydenta, domagając się jego zmiany i wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, zarzucając sądowi naruszenie art. 61 § 3 P.p.s.a. W uzasadnieniu zażalenia Prezydent podkreślił ponownie, iż łączna kwota odszkodowań związanych z wywłaszczeniem nieruchomości pod inwestycję drogową, którą obciążono Miasto, wynosi około 37 mln zł., a kwota taka nie została w żaden sposób przewidziana w budżecie. Znacznie przekracza ona także rezerwę przewidzianą w uchwale budżetowej. Podkreślono też, że Miasto kwestionuje swoją właściwość do wypłaty odszkodowania, a stanowisko to zostało przez Wojewódzki Sąd Administracyjny potwierdzone szeregiem orzeczeń. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 1 P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Na wniosek skarżącego sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, co wynika z treści art. 61 § 3 P.p.s.a. W niniejszej sprawie Sąd I instancji stwierdził, że wykonanie decyzji Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej, wydanej w przedmiocie wywłaszczenia nieruchomości i ustalenia odszkodowania, którą nałożono na Miasto Wałbrzych obowiązek wypłaty odszkodowania, nie spełnia przesłanek o jakich mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Zdaniem Sądu odszkodowanie takie – jak i inne świadczenia pieniężne – będzie mogło być ewentualnie zwrócone w razie uwzględnienia skargi. Sąd uznał też, że Miasto nie wykazało, iż wypłata odszkodowań w łącznej kwocie 37 mln zł będzie tak znacznym obciążeniem dla jego budżetu, że zagrozi jego funkcjonowaniu. Ze stanowiskiem tym należy się zgodzić. Podkreślenia wymaga, iż ocena przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 P.p.s.a. następuje z uwzględnieniem okoliczności indywidualnej sprawy i tylko w tych granicach możliwe jest ich badanie. W niniejszej sprawie Miasto Wałbrzych zobligowane zostało do zapłaty odszkodowania w wysokości 4010 zł. Kwota ta, w odniesieniu do wysokości budżetu Miasta, nie może być uznana za taką, która spowoduje powstanie niebezpieczeństwa o jakim mowa w powołanym wyżej przepisie. Ponadto wskazać trzeba, iż w razie uwzględnienia skargi środki te zostaną Miastu zwrócone, zatem nie ma mowy o nieodwracalności skutków wykonania zaskarżonej decyzji. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.