I OZ 2043/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jolanta Sikorska po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia G.S. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 października 2016 r., sygn. akt IV SA/Wa 2342/16 o wezwaniu G.S. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] w sprawie ze skargi G.S. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania postanawia: uchylić zaskarżone zarządzenie.

Zarządzeniem z dnia 24 października 2016 r., sygn. akt IV SA/Wa 2342/16 Przewodniczący Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718), dalej: P.p.s.a, oraz § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193), dalej: rozporządzenie, wezwał skarżącego G.S. do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 420 zł od skargi na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. W zażaleniu na powyższe zarządzenie skarżący, zaskarżając ww. zarządzenie w całości, wniósł o jego uchylenie. Podniósł, że od 2,5 roku jest osobą bezrobotną na utrzymaniu matki, od sierpnia 2016 r. prowadzi działalność gospodarczą, która nie przynosi jeszcze dochodu, ponosi również koszty związane z leczeniem, a obecnie stan konta na bieżące utrzymanie wynosi 1200 zł. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest zasadne, jednakże z innych przyczyn, niż w nim wskazane. Zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718), dalej P.p.s.a., strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. Jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki (art. 214 § 1 P.p.s.a.). Zgodnie zaś z art. 230 § 1 P.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (§ 2 powołanego artykułu). A zatem przepis art. 230 § 1 P.p.s.a. ustanawia ogólną zasadę, że skarga podlega opłacie. Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 21, poz. 2193 ze zm.) określa wysokość wpisów. Zgodnie z jego § 1 pkt 1, wpis stosunkowy zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi do 10.000 zł – 4% wartości przedmiotu zaskarżenia nie mniej jednak niż 100 zł. Skarżącego G.S. wezwano do uiszczenia opłaty od pisma będącego jego skargą na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] r. w przedmiocie ustalenia odszkodowania. Wysokość odszkodowania wynosi 2.506,00 zł, a zatem winien mieć zastosowanie § 1 pkt 1 wymienionego rozporządzenia, a nie jak wskazał Sąd I instancji, § 1 pkt 2 tego rozporządzenia. Wobec błędnie zastosowanej podstawy prawnej do ustalenia wysokości wpisu od skargi, zarządzenie podlega uchyleniu. Argumenty podniesione w zażaleniu na zarządzenie nie mogły odnieść zamierzonego skutku. Mogą one natomiast stanowić uzasadnienie do wniosku o przyznanie prawa pomocy, które zostało przez skarżącego wniesione (k. 44). Z powyższych przyczyn, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 1 i 2 oraz art. 198 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.