I OZ 204/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Janina Antosiewicz po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S.P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 24 lutego 2011 r. sygn. akt III SA/Lu 182/08 o odmowie zwrotu uiszczonego wpisu sądowego w sprawie ze skargi S.P. na postanowienie Lubelskiego Komendanta Wojewódzkiego Policji w Lublinie z dnia [...] marca 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia postanawia oddalić zażalenie

Postanowieniem z dnia 24 lutego 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odmówił S.P. zwrotu uiszczonego w sprawie wpisu Sądowego od skargi na postanowienie Lubelskiego Komendanta Wojewódzkiego Policji w Lublinie. W uzasadnieniu Sąd wskazał, iż pobrany od skarżącego wpis nie podlega zwrotowi, nie został on uchylony w całości czy też części, nie stanowi różnicy między kosztami pobranymi, nie stanowi też pozostałej części zaliczki. Ponadto skarga w niniejszej sprawie nie została odrzucona ani cofnięta, dlatego też przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą P.p.s.a., nie przewidują możliwości uiszczonej w sprawie opłaty sądowej. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł S.P., domagając się uchylenia zaskarżonego orzeczenia oraz uwierzytelnienia odpisu postanowienia z dnia 24 lutego 2011 r. W uzasadnieniu skarżący podniósł, iż w postępowaniu działa osobiście i nie jest reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnik, co oznacza, że Sąd obligowany był do pouczania go o skutkach podejmowanych przez niego działań. Ponadto strona wskazała, iż w przedmiotowej sprawie Sąd wyznaczył termin rozprawy, na której rozpoznawana była skarga, zanim jeszcze wezwano go do uiszczenia wpisu. Ponadto skarżący odniósł się do faktu, iż – jego zdaniem – doręczony mu odpis postanowienia nie spełnia wymogów stawianych pismom urzędowym Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie pozbawione jest usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z art. 199 ustawy P.p.s.a., strony postępowania sądowoadministracyjnego ponoszą koszty tego postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, zaś wyjątki od tej zasady muszą być wyraźnie wskazane w przepisach szczególnych. Ustawa P.p.s.a. przewiduje w swoich przepisach wyłączenie powyższego obowiązku jedynie w przypadku udzielenia stronie prawa pomocy lub w sytuacji, gdy skarga wniesiona zostanie w sprawie, której przedmiot wskazany jest w art. 239 tej ustawy. Żadna z tych sytuacji nie miała miejsca w przedmiotowej sprawie, dlatego też Wojewódzki Sąd Administracyjny zobligowany był do wezwania strony do uiszczenia wpisu, a obowiązkiem skarżącego było uiszczenie żądanej opłaty. Z kolei art. 200 powyższej ustawy wynika, iż zwrot kosztów postępowania na rzecz skarżącego może nastąpić jedynie w przypadku, gdy skarga złożona w sprawie zostanie uwzględniona. W przedmiotowej sprawie skarga S. P. została oddalona wyrokiem z dnia 19 czerwca 2008 r., dlatego też nie zachodziła możliwość zasądzenia na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania od organu, który wydał zaskarżone orzeczenie. Nie zachodziła też żadna z okoliczności wskazanych w art. 232 § 1 pkt 1 ustawy P.p.s.a., które uzasadniałyby zwrot uiszczonego wpisu przez Sąd z urzędu, bowiem skarga strony nie została odrzucona przez Sąd ani cofnięta przez skarżącego. Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, iż w sprawie nie miały miejsca żadne okoliczności uzasadniające zwrot uiszczonego przez skarżącego wpisu, a co za tym idzie postanowienie Sądu I instancji, który odmówił takiego zwrotu, odpowiada prawu. Ponadto wskazać należy, że przepisy zarządzenia nr 11 Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 listopada 2003 r. w sprawie zasad biurowości w sądach administracyjnych, nie wprowadzają wymogu opatrywania pieczęcią miejsca połączeń poszczególnych kart wysyłanego pisma, nie określają sposobu połączenia kart, nie nakazują podpisywania każdej karty odpisu orzeczenia z uzasadnieniem, nie nakładają obowiązku umieszczania treści uzasadnienia orzeczenia bezpośrednio pod sentencją ani opatrywania datą odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. § 10 tego rozporządzenia nakłada obowiązek trwałego połączenia arkuszy pisma wysyłanego przez sąd, a § 17 nakazuje zamieścić pieczęć urzędową sądu na uwierzytelnionych odpisach orzeczeń. W tym miejscu podnieść należy, że uwierzytelnienie odpisu dokumentu to nic innego jak potwierdzenie jego zgodności z oryginałem. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego wnoszący zażalenie nie wykazał, żeby doręczone mu postanowienie wraz z uzasadnieniem nie spełniało wymogów dokumentu urzędowego, zatem jego twierdzenia w tym zakresie nie mogą odnieść skutku. Odpis orzeczenia wysyłany przez sąd winien być kompletny (zawierać wszystkie strony) i sporządzony w sposób umożliwiający zapoznanie się z jego treścią przez stronę. Natomiast dla zapewnienia trwałego połączenia kart orzeczenia wystarczy, zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, zszycie ich metalową klamrą zszywacza. Uwzględniając powyższe okoliczności Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.