I OZ 1959/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Wojciech Jakimowicz po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D.W. i M.W. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 7 listopada 2017 r., sygn. akt: II SA/Wr 682/16 o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w sprawie ze skargi D.W. i M.W. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 9 lutego 2015 r., sygn. akt: II SA/Wr 400/14 postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 8 maja 2017 r., sygn. akt: II SA/Wr 682/16 odrzucił sporządzoną osobiście przez D.W. i M.W. skargę kasacyjną od postanowienia tego Sądu z dnia 19 grudnia 2016 r. o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 9 lutego 2015 r., sygn. akt: II SA/Wr 400/14, a następnie postanowieniem z dnia 28 czerwca 2017 r. odrzucił sporządzone osobiście przez skarżących zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 8 maja 2017 r. W piśmie z dnia 30 lipca 2017 r. nazwanym "doniesienie- zażalenie" skarżący zakwestionowali szereg orzeczeń Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego we Wrocławiu wydanych w różnych sprawach, powołując kilka sygnatur sądowych. Sąd wezwał skarżących do wyjaśnienia przez wskazanie czego w istocie dotyczy pismo, przez wskazanie daty orzeczeń i wyjaśnienia przedmiotu zażalenia. Wobec odpowiedzi skarżących, że pismo z dnia 30 lipca 2017 r. stanowiło "zażalenia i doniesienia", zarządzeniem Sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 22 września 2017 r., sygn. akt: II SA/Wr 682/16 pozostawiono pismo z dnia 30 lipca 2017 r. bez rozpoznania, z uwagi na brak możliwości nadania mu dalszego biegu. Zarządzenie powyższe stało się przedmiotem zażalenia skarżących z dnia 3 listopada 2017 r., od którego należy uiścić wpis sądowy, do czego zobowiązano skarżących zarządzeniem z dnia 7 listopada 2017 r. Zarządzenie to stało się przedmiotem kolejnego zażalenia skarżących, którzy wnieśli o jego uchylenie w piśmie z dnia 7 grudnia 2017 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2017 r., poz. 1369) – dalej p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (§ 2 powołanego artykułu). W myśl art. 220 § 1 p.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, przy czym zasadą jest, że do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki (art. 214 § 1 p.p.s.a.). Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności w sprawach zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych wynosi 100 zł. W niniejszej sprawie zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 7 listopada 2017 r. prawidłowo wezwano skarżących do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w wysokości 100 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania. Wobec tego uznać należy, że niniejsze zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.