I OZ 1938/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 22 sierpnia 2017 roku sygn. akt III SAB/Kr 103/16 odrzucające wniosek Z. B. o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu od zarządzenia referendarza sądowego z dnia 4 lipca 2017 roku w sprawie ze skargi Z. B. na bezczynność Prokuratora Okręgowego w T. w przedmiocie niewykonania wniosku z dnia 29 września 2016 roku postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem wydanym na podstawie art. 88 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016, poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.) odrzucił wniosek Z. B. o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu od zarządzenia referendarza sądowego z dnia 4 lipca 2017 roku wydanego w sprawe ze skargi Z. B. na bezczynność Prokuratora Okręgowego w T. w przedmiocie niewykonania wniosku z dnia 29 września 2016 roku. W uzasadnieniu wskazano, że skarżący jako przyczynę uchybienia terminu do wniesienia sprzeciwu podał pobyt w szpitalu w dniach 24-27 lipca 2017 roku. Zatem dzień, w którym ustała przyczyna uchybienia to 28 lipca 2017 roku. Tym samym termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu upływał w dniu 4 sierpnia 2017 roku. Mając na uwadze, że skarżący złożył przedmiotowy wniosek dopiero w dniu 8 sierpnia 2017 roku, Sąd I instancji uznał, że podlega on odrzuceniu jako spóźniony. Zażalenie na to postanowienie złożył Z. B., wnosząc o jego uchylenie i przywrócenie terminu. W ocenie żalącego Sąd I instancji nieprawidłowo obliczył termin na złożenie wniosku o przywrócenie terminu - nie wziął pod uwagę zwolnienia lekarskiego obejmującego okres 90 dni od wyjścia ze szpitala. Żalący podał też, że w dniach 18-24 sierpnia 2017 roku po raz kolejny przebywał w szpitalu, po opuszczeniu szpitala otrzymał zaś następne zwolnienie lekarskie. W tej sytuacji w ocenie wnoszącego zażalenie termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu pozostaje nadal otwarty. W odpowiedzi na żalenie Prokurator Okręgowy wniósł o jego oddalenie z uwagi na to, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie z uwagi na to, że zaskarżone postanowienie Sądu I instancji w pełni odpowiada prawu. Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. z 2017, poz. 1369 ze zm., dalej: p.p.s.a.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z art. 87 § 1 tej ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). W myśl art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd I instancji prawidłowo stwierdził, że skarżący nie dochował terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu na zarządzenie referendarza sądowego WSA w Krakowie z dnia 4 lipca 2017 roku o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy. Trafnie wskazał Sąd I instancji, że przyczyna uchybienia terminowi do wniesienia sprzeciwu wskazana we wniosku ustała w dniu 28 lipca 2017 roku, tj. w dniu następującym po dniu wyjścia skarżącego ze szpitala. W tym dniu rozpoczął zatem swój bieg 7-dniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie uchybionego terminu. W tej sytuacji wniosek skarżącego złożony w dniu 8 sierpnia 2017 roku słusznie został uznany za spóźniony. Nie mogą odnieść zamierzonego skutku argumenty skarżącego dotyczące pozostawania po wyjściu ze szpitala na 90-dniowym zwolnieniu lekarskim. Wskazać należy przede wszystkim, że we wniosku o przywrócenie terminu jako przyczynę uchybienia terminu podał tylko pobyt w szpitalu. Ponadto ani we wniosku o przywrócenie terminu, ani w zażaleniu skarżący nie uprawdopodobnił w żaden sposób faktu istnienia takiego zwolnienia, w szczególności nie załączył go w oryginale lub kserokopii. Podkreślenia wymaga, że uprawdopodobnienie jest wprawdzie środkiem zastępczym, słabszym niż dowód, nie dającym pewności, lecz jedynie wiarygodność (prawdopodobieństwo) twierdzenia o danym fakcie, jednak winno ono prowadzić do uzasadnionego przypuszczenia, że zdarzenie będące przyczyną uchybienia terminu rzeczywiście miało miejsce. Podzielić należy pogląd prawny wyrażony w orzecznictwie, według którego chociaż uprawdopodobnienie jest wyjątkiem od reguły formalnego przeprowadzenia dowodu, działającym na korzyść strony powołującej się na określony fakt, to jednak nie oznacza to, że może ono w każdej sytuacji opierać się tylko na samych twierdzeniach strony. Ponadto należy zwrócić uwagę na to, że w dniu 8 sierpnia 2017 roku, kiedy to skarżący wysłał za pośrednictwem Poczty Polskiej wniosek o przywrócenie terminu, nie upłynęło jeszcze 90-dni od dnia jego wyjścia ze szpitala w dniu 27 lipca 2017 roku. Nadal zatem pozostawał na zwolnieniu lekarskim, co nie stało na przeszkodzie sporządzeniu i wysłaniu wniosku. W takiej sytuacji uznać należy, że skarżący mógł to uczynić także w terminie 7 dni od opuszczenia szpitala. Mając na uwadze powyższe, zażalenie jako niezasadne należy oddalić na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.