I OZ 188/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Aleksandra Łaskarzewska po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia L. H. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 13 kwietnia 2023 r., sygn. akt IV SA/Wr 94/23 o odrzuceniu skargi L. H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Legnicy z dnia 25 listopada 2022 r., nr SKO/ZA-425/74/2022 w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie uznania świadczeń z funduszu alimentacyjnego za nienależnie pobrane i zobowiązania do ich zwrotu postanawia: oddalić zażalenie

Zaskarżonym postanowieniem z 13 kwietnia 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę L. H. na opisaną w sentencji decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Legnicy. W uzasadnieniu tego postanowienia Sąd I instancji wskazał, że przedmiotowa skarga nie została podpisana, stąd zarządzeniem z 15 lutego 2023 wezwano stronę do podpisania skargi lub nadesłania odpisu skargi prawidłowo podpisanej, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. W zakreślonym terminie strona nie podpisała skargi, ani nie nadesłała odpisu skargi prawidłowo podpisanej. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca podniosła, że 16 maja 2022 r. złożyła pismo z prośbą o stwierdzenie nieważności 9 decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Podanie zawierało wymagany podpis, na jednym egzemplarzu zostały wymienione wszystkie decyzje. Skarżąca zauważyła, że zostały one z niewiadomych przyczyn rozdzielone przez Sąd. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, w sprawie niewątpliwie wystąpiły braki formalne skargi, których usunięcie było niezbędne do nadania jej dalszego biegu. W myśl art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 259 ze zm., dalej: P.p.s.a.), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Stosownie zaś do art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej (art. 49 § 1 P.p.s.a.). Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., będącego przepisem szczególnym dotyczącym skarg w stosunku do przepisów Rozdziału 1 Działu III P.p.s.a. odnoszących się do pism w postępowaniu sądowym, sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Na podstawie celowościowej wykładni art. 46 § 1 pkt 4 w zw. z art. 57 § 1 P.p.s.a. należy stwierdzić, że możliwe jest wniesienie do sądu administracyjnego skargi w formie kserokopii, fotokopii lub nawet wydruku poczty elektronicznej, o ile dokument ten swą treścią odpowiada oryginałowi pisma i opatrzony jest własnoręcznym podpisem strony, przy czym nie chodzi o kserokopię podpisu (jak to miało miejsce w kontrolowanej sprawie - 3 akt sądowych), lecz o własnoręczny podpis poczyniony na kserokopii, fotokopii lub wydruku. Przedłożony przez skarżącą egzemplarz skargi opatrzony datą 10 stycznia 2023 r. stanowił kserokopię, na której strona odręcznie wpisała jedynie numer zaskarżonej decyzji. Nie zawierał on wymaganego własnoręcznego podpisu. Sąd I instancji prawidłowo zatem wezwał stronę do usunięcia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie lub nadesłanie odpisu prawidłowo podpisanej skargi, wyznaczając stronie termin na dokonanie tej czynności oraz pouczając o skutkach niewykonania wezwania. Wobec nieuzupełnienia braków formalnych skargi zgodnie z wezwaniem, Sąd I instancji był zobligowany do odrzucenia wniesionego środka zaskarżenia w myśl art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., co też prawidłowo uczynił. Odnosząc się do kwestii podniesionych w zażaleniu należy zauważyć, że wbrew twierdzeniom skarżącej w niniejszej sprawie nie doszło do rozdzielenia skargi - nie było ku temu podstaw skoro skarga z 10 stycznia 2023 r. inicjująca postępowanie sądowoadministracyjne dotyczyła wyłącznie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Legnicy z 25 listopada 2022 r o numerze SKO/ZA-425/74/2022. W piśmie tym nie wskazano żadnego innego aktu, który miałby podlegać zaskarżeniu. Całkowicie niezrozumiałe jest przy tym odwoływanie się do faktu podpisania pisma z 16 maja 2022 r., w którym skarżąca zawarła żądanie stwierdzenia nieważności 9 decyzji SKO, w sytuacji gdy pismo to skierowane było do organu i w wyniku jego rozpatrzenia doszło do wydania odrębnych decyzji, w tym m.in. zaskarżonej decyzji nr SKO/ZA-425/74/2022. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a.