I OZ 186/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Monika Nowicka po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M.G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 stycznia 2023 r., sygn. akt I SA/Wa 2678/21 o odrzuceniu zażalenia w sprawie ze skargi M.G. na decyzję Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia 31 sierpnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania postanawia oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 13 stycznia 2023 r. odrzucił zażalenie M. G. na postanowienie tego Sądu z dnia 7 października 2022 r. o odmowie przywrócenia terminu do usunięcia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi M.G. na decyzję Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia 31 sierpnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania. W uzasadnieniu postanowienia Sąd podał, że M. G. pismem z dnia 8 listopada 2022 r., działając przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła zażalenie na powyższe postanowienie z dnia 7 października 2022 r. Pismem z dnia 23 listopada 2022 r. wezwano skarżącą do usunięcia braków formalnych zażalenia poprzez nadesłanie 7 egzemplarzy odpisów zażalenia. Jednocześnie zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 listopada 2022 r. wezwano do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Odpis wezwania i zarządzenia doręczone zostały pełnomocnikowi skarżącej w dniu 29 listopada 2022 r. Termin do ich wykonania upływał zatem w dniu 6 grudnia 2022 r. W dniu 12 grudnia 2022 r. do Sądu wpłynęły żądane odpisy zażalenia. Jednakże mimo upływu wyznaczonego terminu skarżąca nie uiściła wymaganego wpisu od zażalenia. W związku z powyższym Sąd Wojewódzki, działając w oparciu o art. 220 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej jako "p.p.s.a."), odrzucił wniesione zażalenie. Zażalenie na to postanowienie złożyła M. G., wnosząc o jego uchylenie oraz zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego według norm przepisanych. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucono (cyt.): 1. "błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia polegający na błędnym przyjęciu, że skarżąca została wezwana pismem z dnia 29 listopada 2022 r. do uiszczenia wpisu od zażalenia w sytuacji, gdy pełnomocnikowi skarżącej nie zostało doręczone zarządzenie przewodniczącego do uiszczenia przedmiotowego wpisu. 2. naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. naruszenie art. 220 § 1 i 3 ppsa poprzez jego nie zastosowanie, polegającym na tym, że sąd błędnie przyjąć fakt doręczenia pełnomocnikowi zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, w sytuacji gdy owo zarządzenie nie zostało doręczone pełnomocnikowi w dniu 29 listopada 2022 r., co w konsekwencji skutkowało wydaniem niesłusznego postanowienia o odrzuceniu zażalenia." W uzasadnieniu zażalenia wskazano, iż pełnomocnik skarżącej nie otrzymał zarządzenia o wpisie, zaś jedyne co zostało mu w przedmiotowej sprawie doręczone w dniu 29 listopada 2023 r., to wezwanie do nadesłania 7 egzemplarzy odpisów zażalenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 220 § 1 p.p.s.a. (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 259 ze zm.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi zażalenie (art. 230 § 2). Stosownie zaś do treści art. 220 § 3 ustawy zażalenie, od którego pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Jak wynika z akt sprawy, zarządzeniem z dnia 23 listopada 2022 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia. Przedmiotowe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 29 listopada 2022 r., co potwierdza podpis osoby upoważnionej do odbioru pism złożony na zwrotnym potwierdzeniu odbioru (k-153 akt sądowych). Na dokumencie tym w rubryce rodzaj przesyłki wskazano bowiem: "wezw. do usun. brak zażal.+ do uiszcz. wpisu – t. 7 dni". Ponadto na piśmie przewodnim dotyczącym wezwania do uiszczenia wpisu sądowego, znajdującym się w aktach sprawy, widnieje adnotacja pracownika sądu: "przesłano w 1 kopercie k-151", co dodatkowo potwierdza zapis znajdujący się na zwrotnym potwierdzeniu odbioru o przesłaniu odpisu zarządzenia o wpisie wraz z wezwaniem do uzupełniania pozostałych braków skargi. Mając na uwadze powyższe, brak jest zatem podstaw do uznania, że skarżąca w istocie nie otrzymała odpisu zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego. Brak jakiejkolwiek niezwłocznej reakcji ze strony profesjonalnego pełnomocnika skarżącej w zakresie niezgodności zawartości otrzymanej przez niego korespondencji z danymi widniejącymi na zwrotnym potwierdzeniu odbioru (np. kontakt z Sądem), sugeruje wręcz, iż takiej niezgodności nie było, tym bardziej, że od doręczenia przesyłki Sądu z dnia 23 listopada 2022 r. do dnia wydania zaskarżonego postanowienia (13 stycznia 2023 r.) minęło prawie dwa miesiące. Przyjąć więc przyjdzie za Sądem Wojewódzkim, że z uwagi na nieuiszczenie wpisu sądowego od zażalenia, zasadnym było jego odrzucenie na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. W tej sytuacji Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. oddalił zażalenie.