I OZ 1850/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Rudnicka po rozpoznaniu w dniu 5 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. C. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 października 2017 r., sygn. akt II SA/Wa 1634/17 o wezwaniu K. C. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] września 2017 r., znak: [...] w przedmiocie przetwarzania danych osobowych postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zarządzeniem z dnia 27 października 2017 r., sygn. akt II SA/Wa 1634/17, wezwał K. C. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] września 2017 r., znak: [...] w przedmiocie przetwarzania danych osobowych – w kwocie 200 zł, na podstawie § 2 ust. 6 rozporządzenia z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Na powyższe zarządzenie K. C. złożyła zażalenie wskazując, że w/w rozporządzenie umożliwia w niniejszej sprawie zastosowanie klasyfikacji skargi na podstawie § 2 ust. 1 pkt 1 lub § 2 ust. 1 pkt 6, z których wynika, że wpis od skargi powinien wynosić 100 zł. Podniesiono ponadto, że w niniejszej sprawie skargę w jednym piśmie składały dwie osoby: K. C. oraz W. C., zatem powinni być oni wezwani do uiszczenia wpisu solidarnie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 199 p.p.s.a., strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Przepis art. 230 § 1 p.p.s.a. ustanawia ogólną zasadę, że skarga podlega opłacie. Stosownie zaś do art. 214 § 1 p.p.s.a. jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie. Jednocześnie w art. 233 p.p.s.a. zawarto delegację ustawową dla Rady Ministrów do określenia, w drodze rozporządzenia, wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu. W wykonaniu tej delegacji Rada Ministrów wydała rozporządzenie z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności wynosi w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym 100 zł. Stosownie zaś do § 2 ust. 1 pkt 6, wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności wynosi w sprawach skarg na bezczynność organów administracji publicznej 100 zł. Przypomnieć należy, że przedmiotem niniejszej sprawy jest decyzja Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] września 2017 r., znak: [...], która została wydana w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy zakończonej decyzją Generalnego Inspektora Danych Osobowych z dnia [...] lipca 2016 r., znak: [...], wydanej w sprawie wszczętej ze skargi K. i W. C., dotyczącej nieprawidłowości w procesie przetwarzania ich danych osobowych przez [...] Sp. z o.o. z siedzibą Gdańsku – administratora budynku skarżących. Wobec tego – wbrew zarzutom zażalenia – nie mamy tu do czynienia z sytuacjami opisanymi w § 2 ust. 1 pkt 1, ani w § 2 ust. 1 pkt 6 powołanego rozporządzenia. Uznać zatem należy, że Sąd I instancji prawidłowo ustalił wpis od skargi na podstawie § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który stanowi, że w sprawach skarg niewymienionych w ust. 1-5 wpis stały wynosi 200 zł. Zaznaczyć w tym miejscu należy, że w orzecznictwie przyjmuje się, iż zasada wynikająca z art. 214 § 2 p.p.s.a., że wnoszone przez kilka osób pismo podlega jednej opłacie, ma zastosowanie wyłącznie w przypadku współuczestnictwa materialnego, tj. wówczas, gdy dla kilku osób uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, np. w przypadku wspólnych uprawnień i obowiązków współwłaścicieli nieruchomości, którzy z tego tytułu, a więc z praw do jednej nieruchomości, wywodzą swe uprawnienia do posiadania statusu strony postępowania. Opłata ta obciąża wówczas te osoby solidarnie, co oznacza, że jej uiszczenie przez jedną z tych osób zwalnia pozostałe od obowiązku uiszczenia opłaty. Natomiast w przypadku współuczestnictwa formalnego każda z osób wnoszących pismo uiszcza opłatę oddzielnie, stosownie do swojego uprawnienia lub obowiązku. W rozpoznawanej sprawie każdy ze skarżących we własnym imieniu i na własną rzecz realizuje uprawnienia przyznane mu odrębnie przez w/w rozporządzenie. Nie zmienia tego fakt, że skargi wniesione zostały jednym pismem. Każdy ze skarżących reprezentuje w sprawie swój własny interes prawny, czego nie zmienia to, że cel, który chcą osiągnąć zaskarżając decyzję Generalnego Inspektora Danych Osobowych, jest dla nich wspólny. Wobec powyższego uznać należy, że zaskarżone zarządzenie odpowiada prawu. Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 i art. 198 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.