I OZ 185/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Monika Nowicka po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 grudnia 2013 r., sygn. akt II SA/Wa 1032/08 o odmowie wykładni wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 stycznia 2009 r., sygn. akt II SA/Wa 1032/08 w sprawie ze skargi K. J. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] maja 2008 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji o wygaśnięciu decyzji o przyznaniu równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 17 grudnia 2013 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniosek K. J. o dokonanie wykładni wyroku tego Sądu z dnia 14 stycznia 2009 r., sygn. akt II SA/Wa 1032/08, poprzez wskazanie, czy użyte w uzasadnieniu wyroku określenie "Skoro tak, to wydana skarżącemu decyzja o przyznaniu prawa do przedmiotowego świadczenia jest wiążąca, pomimo że przestała istnieć podstawa prawna na podstawie, której została wydana", oznacza decyzję Komendanta Rejonowego Policji K. z [...] lipca 1998 r., zmienioną co do uprawnień decyzją numer [...] Komendanta Powiatowego Policji w K. oraz, czy przedmiotowe stwierdzenie oznacza równocześnie uznanie istnienia prawa do skarżonych świadczeń równoważnika, których płatności zaprzestano od dnia zwolnienia ze służby czynnej, co przekłada się na obowiązek realizacyjny płatności świadczeń. W uzasadnieniu postanowienia, Wojewódzki Sąd Administracyjny – powołując się na przepis art. 158 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej "P.p.s.a." - wskazał, że w niniejszej sprawie treść wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 stycznia 2009 r. nie nasuwa wątpliwości zarówno co do jego sentencji, jak i uzasadnienia, których treść jest sformułowana w sposób jasny i zrozumiały. Nie budzą też wątpliwości powołane w uzasadnieniu motywy, oraz podstawa prawna rozstrzygnięcia. W zażaleniu skarżący, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania, zakwestionował jego prawidłowość. Zdaniem skarżącego, fragment uzasadnienia wyroku, którego dokonania wykładni się domaga nie jest jednoznaczny. Nie wiadomo bowiem, o którą decyzję w nim chodzi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 158 zd. 1 P.p.s.a., sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. W niniejszym przypadku brak jest podstaw do zastosowanie tego przepisu. Przytoczony przez K. J. fragment uzasadnienia wskazanego na wstępie wyroku jest bowiem zrozumiały, co wynika z kontekstu całego uzasadnienia. Skarżący powinien mieć bowiem na uwadze, że w niniejszym przypadku kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie podlegały decyzje o odmowie stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji Komendanta Powiatowego Policji w K. nr [...] z dnia [...] września 2005 r., stwierdzającej wygaśniecie z dniem [...] kwietnia 2005 r. decyzji nr [...] z dnia [...] listopada 1999 r., o przyznaniu K.J. równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. Wskazywany fragment dotyczy zatem oceny decyzji na mocy której przyznano K.i J. równoważnik pieniężny za brak lokalu mieszkalnego, a której wygaśnięcie organ stwierdził. W związku z powyższym, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.