I OZ 1733/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Olga Żurawska - Matusiak po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 2 października 2017 r., sygn. akt IV SA/Wr 486/16 odrzucające zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 8 sierpnia 2017 r., sygn. akt IV SA/Wr 486/16 odrzucające skargę kasacyjną J. L. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 9 marca 2017 r., sygn. akt IV SA/Wr 486/16 oddalającego w całości skargę J. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z dnia [...] września 2016 r., nr SKO [...] w przedmiocie wstrzymania wypłaty dodatku mieszkaniowego postanawia oddalić zażalenie

Postanowieniem z 8 sierpnia 2017 r., sygn. akt IV SA/Wr 486/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę kasacyjną J. L. (dalej skarżącego) od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 9 marca 2017 r., sygn. akt IV SA/Wr 486/16 oddalającego w całości wniesioną przez niego skargę na decyzję opisaną w osnowie niniejszego postanowienia. Pismem z 17 sierpnia 2017 r. skarżący złożył sporządzone osobiście zażalenie na wskazane postanowienie. Postanowieniem z 2 października 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił zażalenie skarżącego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 8 sierpnia 2017 r., sygn. akt IV SA/Wr 486/16 odrzucające skargę kasacyjną skarżącego. Sąd, powołując się na treść przepisu art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a..), wskazał, że skarżący nie zastosował się do pouczenia zawartego w zaskarżonym postanowieniu dotyczącego obowiązku sporządzenia skargi przez podmioty wymienione w ww. przepisie. Zażalenie wywiedzione osobiście przez skarżącego, który nie wykazał aby był jedną z osób, o których mowa w art. 175 § 2 P.p.s.a., należało uznać za niedopuszczalne. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący podnosząc okoliczności niezwiązane z przedmiotem zażalenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 194 § 4 P.p.s.a. zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej winno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, ewentualnie przez podmioty wskazane w art. 175 § 2 i 3 P.p.s.a., tj. podmioty zwolnione od obowiązku zachowania przymusu adwokacko-radcowskiego. Zażalenie na postanowienie w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej sporządzone przez osobę, która nie jest adwokatem lub radcą prawnym, ani nie należy do kręgu osób wskazanych w treści art. 175 § 2 i 3 P.p.s.a., na podstawie art. 178 P.p.s.a., winno zostać przez wojewódzki sąd administracyjny odrzucone, jako obarczone nieusuwalnym brakiem (por. postanowienie NSA z 30 września 2004 r., OZ 474/04, ONSAiWSA 2004/2/34, akceptowane przez J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LexisNexis 2012 s. 482, uw. 8; postanowienie NSA z 8 stycznia 2008 r., I OZ 986/07, aprobowane przez J. Drachala, A. Wiktorowską, R. Stankiewicza /w:/ R. Hauser, M. Wierzbowski; Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. C.H. Beck 2017 r. s. 795, nb 22). Z tych względów Sąd I instancji słusznie uznał, że zażalenie skarżącego było niedopuszczalne. Sąd I instancji pouczył skarżącego o treści powyższych przepisów. Mimo udzielonego mu pouczenia, zażalenie na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną skarżący sporządził osobiście. Z akt sprawy nie wynika, by skarżący był adwokatem, radcą prawnym lub którymkolwiek z podmiotów wskazanych w art. 175 § 2 i 3 P.p.s.a. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.