I OZ 1712/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Wojciech Jakimowicz po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 18 września 2017 r., sygn. akt: II SA/Po 983/16 w sprawie ze skargi D.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Koninie z dnia [..] września 2016 r., nr [..] w przedmiocie odmowy zwrotu prawa jazdy postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 20 lutego 2017 r., sygn. akt: II SA/Po 983/16 odrzucił wniesioną z uchybieniem terminu skargę D.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Koninie z dnia [..] września 2016 r., nr [..]. Postanowieniem z dnia 24 marca 2017 r. Sąd przyznał D.K. prawo pomocy w zakresie całkowitym. Wyznaczona z urzędu pełnomocnik złożyła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi oraz wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W piśmie tym podniesiono, że skarżący uchybił terminowi do wniesienia skargi bez własnej winy, bowiem chociaż decyzja organu II instancji została odebrana przez żonę skarżącego w dniu 4 października 2016 r., to przekazała mu ją ona po kilku dniach, a skarżący następnie wyjechał z kraju i powrócił w dniu 4 listopada 2016 r. Pełnomocnik podkreśliła, że skarżący ma wykształcenie zawodowe i nie ma rozeznania w przepisach prawnych. Skarżący wyliczył termin na dzień 5 listopada 2016 r. i był przekonany, że skoro to była sobota, to wystarczającym dla zachowania terminu będzie nadanie skargi w poniedziałek – w dniu 7 listopada 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 18 września 2017 r., sygn. akt: II SA/Po 983/16 w punkcie pierwszym przywrócił termin do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, w punkcie drugim odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Na powyższe postanowienie wyznaczony w sprawie z urzędu pełnomocnik wniosła zażalenie, kwestionując odmowę przywrócenia terminu do wniesienia skargi w oparciu o te same argumenty, które stanowiły podstawę wniosku o przywrócenie terminu i dodając, że rozpatrzenie skargi jest ważną sprawą ze względów bytowych, ponieważ skarżący był kierowcą zawodowym. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw. Naczelny Sąd Administracyjny podziela stanowisko Sądu I instancji szczegółowo wyjaśniające istotę regulacji dotyczącej możliwości przywrócenia terminu oraz ocenę stanu faktycznego sprawy. Sąd wnikliwie ocenił wniosek, odnosząc się do argumentów wskazujących na fakt odbioru decyzji przez żonę skarżącego, która nie pozostając w dobrej relacji ze skarżącym, przesyłki nie przekazała mu niezwłocznie i wyjaśnił skutki doręczenia pisma do rąk dorosłego domownika. Równie dokładnie Sąd odniósł się do wskazanego we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wyjazdu, (który nastąpił "jeszcze w październiku") poza granice kraju, z którego skarżący powrócił w godzinach wieczornych w dniu 4 listopada 2016 r. podkreślając obowiązek takiego zorganizowania własnych spraw, aby zagwarantować ich właściwe prowadzenie w trakcie czasowej nieobecności zainteresowanego. Jednocześnie z treści wniosku wynikało, że przyczyną uchybienia terminu był błąd skarżącego, co do właściwego obliczenia terminu ustawowego do wniesienia skargi. We wniosku stwierdzono, że skarżący wyliczył 30 dniowy termin na dzień 5 listopada 2016 r. i był przekonany, że skoro tak wyliczony termin upływał w sobotę, to skarga będzie wniesiona z zachowaniem terminu w przypadku jej nadania w poniedziałek, dnia 7 listopada 2016 r. Podstawą możliwości przywrócenia terminu jest wskazanie we wniosku takich okoliczności, które przemawiają za uznaniem, że mimo dołożenia szczególnej oraz należytej staranności przy dokonywaniu czynności, do której strona jest zobowiązana, nie było możliwe przezwyciężenie przeszkody powstałej w dochowaniu terminu nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Niezależnie zatem od pierwotnej przyczyny (którą było wg oświadczenia skarżącego przekazanie przesyłki po kilku dniach) wskazanym we wniosku powodem wniesienia skargi z uchybieniem terminu był błąd skarżącego w obliczeniu 30 dniowego terminu. Tę okoliczność także należy uznać za niestanowiącą przesłanki przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Skarżący mógł podjąć działania zmierzające do ustalenia daty odbioru przesyłki przez żonę, które wykluczyłyby brak pewności co do właściwej daty doręczenia. Zwlekanie z wniesieniem skargi - do ostatniego dnia domniemanego przez skarżącego terminu - nie mogło być uznane za brak winy w uchybieniu terminu do dokonania czynności. Wszystkie wskazane we wniosku o przywrócenie terminu okoliczności nie mogły więc przemawiać za brakiem winy skarżącego w uchybieniu terminu. Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2017 r., poz. 1369) zażalenie oddalił.