I OZ 164/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Monika Nowicka (spr.) po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z.W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 15 stycznia 2025 r., sygn. akt II SA/Lu 877/24 o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania w sprawie ze skargi Z. W. o wznowienie postępowania sądowego w sprawie o sygn. akt II SA/Lu 129/24 postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, postanowieniem z dnia 15 stycznia 2025 r., odrzucił skargę Z. W.o wznowienie postępowania sądowego w sprawie o sygn. akt II SA/Lu 129/24. W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że wyrokiem z dnia 8 sierpnia 2024 r., sygn. akt II SA/Lu 129/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę Z. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 27 grudnia 2023 r. w przedmiocie zasiłku celowego i specjalnego zasiłku celowego. Pismem z 13 dnia listopada 2024 r. skarżący wniósł skargę o wznowienie postępowania sądowego w sprawie o sygn. akt II SA/Lu 129/24, powołując się na "brak pomocy prawnej w toku". Zarządzeniem z dnia 4 grudnia 2024 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez: (1) jednoznaczne wskazanie ustawowej podstawy wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego, (2) wskazanie okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania i (3) określenie żądania w zakresie uchylenia lub zmiany zaskarżonego orzeczenia - w terminie siedmiu dni od otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi o wznowienie postępowania. Wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 23 grudnia 2024 r. Pomimo upływu wyznaczonego terminu skarżący nie odpowiedział na wezwanie i nie usunął braków formalnych skargi o wznowienie postępowania, co, w ocenie Sądu, prowadziło do jej odrzucenia. Zażalenie na to postanowienie złożył skarżący, wnosząc o jego uchylenie lub zmianę. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 279 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.Dz. U. z 2024 r., poz. 935; dalej "p.p.s.a."), skarga o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego powinna zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia. Stosownie zaś do art. 276 zd. 1 p.p.s.a., do skargi o wznowienie postępowania stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, jeżeli przepisy niniejszego działu nie stanowią inaczej. Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, sąd skargę odrzuca (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie okolicznością bezsporną jest, że wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi o wznowienie postępowania zostało doręczone skarżącemu w dniu 23 grudnia 2024 r., więc termin na wykonanie wezwania upłynął z dniem 30 grudnia 2024 r. Wobec zatem nieuzupełnienia braków formalnych skargi o wznowienie postępowania, Sąd I instancji prawidłowo, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 276 p.p.s.a., orzekł o jej odrzuceniu. Odnosząc się natomiast do twierdzeń zawartych w zażaleniu, iż wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi mógł wykonać wyłącznie (cyt.): "mecenas z kancelarią (przyznany z urzędu, na wniosek PPF)", to zauważyć należy, iż - jak wynika z akt sprawy - zawarty w skardze o wznowienie postępowania wniosek o przyznanie prawa pomocy, zarządzeniem starszego referendarza sądowego z dnia 30 grudnia 2024 r. został pozostawiony bez rozpoznania, wobec braku złożenia wniosku, mimo stosownego wezwania, na urzędowym formularzu. Na powyższe zarządzenie skarżący nie wniósł sprzeciwu, wobec tego zarządzenie stało się prawomocne. Na obecnym etapie postępowania skarżący nie ma zatem ustanowionego pełnomocnika z urzędu. W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., oddalił zażalenie.