I OZ 164/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Borowiec po rozpoznaniu w dniu 1 marca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A.S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 11 grudnia 2018 r. sygn. akt IV SA/Po 1168/18 o odrzuceniu skargi A.S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych postanawia oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 11 grudnia 2018 r. sygn. akt IV SA/Po 1168/18 odrzucił skargę A.S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych. W uzasadnieniu postanowienia podał, że zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, ze zm., dalej w skrócie "P.p.s.a."), sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Z akt sprawy wynika, że zaskarżona decyzja została prawidłowo doręczona skarżącej w dniu 3 października 2018 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru). Decyzja ta zawierała ponadto prawidłowe pouczenie o prawie, sposobie i trzydziestodniowym terminie do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Ostatnim dniem do wniesienia skargi na w/w decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu był zatem dzień 2 listopada 2018 r. Tymczasem skarga A.S., choć datowana na dzień 31 października 2018 r., została wniesiona przez skarżącą dopiero w dniu 5 listopada 2018 r. (data stempla pocztowego na kopercie, k. 10 akt sądowych), a więc po terminie. W konsekwencji jest ona niedopuszczalna. Powyższe postanowienie stało się przedmiotem zażalenia A.S. do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w którym wyraziła niezadowolenie z zajętego przez Sąd pierwszej instancji stanowiska i wniosła o "przywrócenie terminu, który został uchybiony i źle wyliczony od dnia odebrania", podnosząc jednocześnie zarzuty dotyczące legalności zaskarżonej decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 53 § 1 i art. 54 § 1 P.p.s.a., skarżąca był zobowiązana wnieść skargę do Sądu pierwszej instancji, za pośrednictwem organu, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia jej rozstrzygnięcia w sprawie. Zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzję doręczono skarżącej w dniu 3 października 2018 r. Ostatni dzień trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi upływał zatem w dniu 2 listopada 2018 r. Tymczasem skarżąca złożyła skargę w dniu 5 listopada 2018 r., a więc z uchybieniem w/w terminu przewidzianego do jej wniesienia, co musiało skutkować jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Należy również wyjaśnić skarżącej, iż podnoszone przez nią w uzasadnieniu zażalenia okoliczności, dotyczące legalności zaskarżonej decyzji, nie mają wpływu na prawidłowość zaskarżonego postanowienia, bowiem ma ono charakter wyłącznie procesowy. Sąd pierwszej instancji odrzucił skargę z uwagi na uchybienie terminu do jej wniesienia i nie dokonywał jej merytorycznej oceny. Przy rozpoznaniu niniejszego zażalenia nie mają również znaczenia okoliczności dotyczące kwestii uprawdopodobnienia braku winy w uchybieniu terminu i żądania jego przywrócenia, bowiem przedmiotem oceny jest wyłącznie sam fakt uchybienia terminu do wniesienia skargi i skutki z tym faktem związane. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § P.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu.