I OZ 1598/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Aleksandra Łaskarzewska po rozpoznaniu w dniu 20 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 maja 2017 r., sygn. akt VII SA/Wa 761/17 o odrzuceniu skargi D. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] stycznia 2017 r., znak [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do złożenia odwołania postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 30 maja 2017 r. odrzucił skargę D. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] stycznia 2017 r., w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do złożenia odwołania. W uzasadnieniu orzeczenia Sąd I instancji wskazał, że zarządzeniem z dnia 7 kwietnia 2017 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi przez nadesłanie odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca ww. zarządzenia była dwukrotnie awizowana, po czym została zwrócona z adnotacją o niepodjęciu przez adresata w terminie. Wobec prawidłowej awizacji została uznana za doręczoną w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, ze zm., dalej: P.p.s.a.) z dniem 26 kwietnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, że w zakreślonym terminie skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi, tj. nie nadesłał odpisu skargi ani nie uiścił wpisu sądowego od skargi. Mając na względzie powyższe, Sąd I instancji postanowił o odrzuceniu skargi na podstawie 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 220 § 3 P.p.s.a. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący zarzucił, że Kolegium nie pouczyło go kosztach odwołania do Sądu. Podniósł, że oficjalnie jest osobą bezdomną, jedynie grzecznościowo zameldowaną u matki, która z powodu ciężkiego stanu zdrowia nie odebrała powiadomienia z poczty o liście poleconym. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 P.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga. Natomiast zgodnie z art. 220 § 1 P.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Stosownie do art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Ponadto w myśl art. 49 § 1 P.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba, że ustawa stanowi inaczej. Takim przepisem szczególnym jest art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., zgodnie z którym skarga, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie, podlega odrzuceniu. Art. 47 § 1 P.p.s.a. przewiduje zaś, że do pisma należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. W niniejszej sprawie bezsporne jest, że w zakreślonym terminie skarżący nie uiścił wymaganego wpisu od skargi, jak również nie nadesłał odpisu skargi. W aktach sądowych znajduje się zwrócona do Sądu I instancji przesyłka zawierająca wezwania we wskazanym przedmiocie, doręczona w trybie tzw. doręczenia zastępczego uregulowanego w art. 73 P.p.s.a. Jak wynika z adnotacji doręczyciela zamieszczonych na przesyłce oraz zwrotnym potwierdzeniu odbioru w dniu 12 kwietnia 2017 r. w skrzynce oddawczej pozostawiono zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru we właściwej placówce w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, a powtórne zawiadomienie pozostawiono w dniu 20 kwietnia 2017 r. Skoro zatem z adnotacji poczty na zwróconej do WSA przesyłce wynika, że była ona prawidłowo awizowana, zgodnie z wskazanymi w art. 73 P.p.s.a. regułami, to Sąd I instancji nie miał innej możliwości jak tylko odrzucić skargę, gdyż z jednej strony dysponował wiarygodną informacją poczty o próbie doręczenia przesyłki, a z drugiej stwierdził, że do uzupełnienia braków nie doszło. Powyższych ustaleń nie mogły podważyć twierdzenia zawarte w zażaleniu. Należy zaznaczyć, że nie została należycie uprawdopodobniona okoliczność wadliwego doręczenia. Jeżeli skarżący przebywał pod innym adresem niż podany w skardze powinien wskazać Sądowi adres, pod którym odbiera korespondencję. To na stronie ciąży obowiązek wskazania właściwego adresu dla doręczeń i to stronę w razie zaniedbania tego obowiązku obciążać będą negatywne tego skutki, co wynika z art. 70 P.p.s.a. Nie mogły również zostać uwzględnione argumenty skarżącego dotyczące stanu zdrowia jego matki. Są to okoliczności, które mogą być oceniane przy rozpatrywaniu wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, nie podważają natomiast prawidłowości stanowiska Sądu I instancji, że w zakreślonym terminie skarżący nie wykonał wezwania w tym przedmiocie. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.