I OZ 1583/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maciej Dybowski po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. W. i M. W. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 31 sierpnia 2017 r., sygn. akt II SAB/Wr 36/16 o wezwaniu do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego w sprawie ze skargi D. W. i M. W. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 29 listopada 2012 r. sygn. akt II SAB/Wr 48/12 postanawia oddalić zażalenie

Zarządzeniem z dnia 31 sierpnia 2017 r., sygn. akt II SAB/Wr 36/16 (dalej zarządzenie z 31 sierpnia 2017 r.) Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, na podstawie art. 220 § 1 i 3 w zw. z art. 214 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej ppsa) oraz § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193 ze zm., dalej rozporządzenie), wezwał skarżących D. W. i M. W. do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego w kwocie 100 zł od zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 7 kwietnia 2017 r., w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi (k. 67-70, 84-85v, 134, 143, 144 akt II SAB/Wr 36/16). Zarządzenie z 31 sierpnia 2017 r. stało się przedmiotem zażalenia D. W. i M. W. do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w którym wnieśli o uchylenie zaskarżonego zarządzenia w całości, podnosząc, że "brak podstaw prawnych do opłat od zażaleń" (k. 145-145v akt II SAB/Wr 36/16). Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 199 ppsa strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały (art. 230 § 1 ppsa). Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Art. 230 § 1 ppsa ustanawia ogólną zasadę, że skarga podlega opłacie. Jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki (art. 214 § 1 ppsa). W myśl art. 220 § 1 ppsa, sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo (zażalenie), by uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (§ 3). Natomiast § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia stanowi, że wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżenia aktu lub czynności w sprawach zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych pobiera się w wysokości 100 zł. W niniejszej sprawie mamy do czynienia z taką właśnie sprawą, skarżący wnieśli bowiem zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 7 kwietnia 2017 r. II SAB/Wr 36/16 (k. 67-70, 84-85v, akt II SAB/Wr 36/16). W myśl wskazanych wyżej przepisów, prawidłowo Przewodniczący Wydziału II wezwał skarżących do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł od tego zażalenia (k. 134 akt II SAB/Wr 36/16). Zaskarżone zarządzenie z 31 sierpnia 2017 r. II SAB/Wr 36/16 nie narusza prawa. Zagadnienie zwolnienia od opłat i kosztów sądowych może być przedmiotem odrębnego postępowania wpadkowego (k. 94-97, 118-122 akt II SAB/Wr 36/16). Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2, i art. 198 ppsa, postanowił jak w sentencji.