I OZ 154/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Aleksandra Łaskarzewska po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Miasta B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 13 lutego 2024 r., sygn. akt II SA/Łd 47/24 w sprawie ze skargi Miasta B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 1 grudnia 2023 r. znak: KO.431.6.2023 w przedmiocie nieodpłatnego przyznania własności działki postanawia: oddalić zażalenie

Postanowieniem z 13 lutego 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę Miasta B. na opisaną w sentencji decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi w przedmiocie nieodpłatnego przyznania własności działki. Sąd I instancji wskazał, że strona skarżąca została wezwana do usunięcia braku formalnego skargi przez wskazanie jej numeru identyfikacyjnego oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł. W obu wezwaniach zakreślono termin 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania zostały doręczone stronie skarżącej na jej adres ePUAP 23 stycznia 2024 r. We wskazanym terminie strona skarżąca uiściła wpis sądowy od skargi, jednakże nie wskazała numeru identyfikacyjnego zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., powoływanej, dalej jako P.p.s.a.). Z tego względu Sąd I instancji odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. W zażaleniu na powyższe postanowienie strona skarżąca wskazała, że jako gmina nie jest podmiotem obowiązanym na mocy art. 46 § 2 pkt 1 lit. c P.p.s.a. do podawania w pierwszym piśmie numeru identyfikacyjnego. W przypadku, gdy stroną postępowania jest jednostka samorządu terytorialnego, nie ma możliwości pomyłki co do jej tożsamości, zwłaszcza wobec obowiązkowego umieszczenia strony w stosownych rejestrach. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie jest zasadne. W myśl art. 57 § 1 P.p.s.a. skarga musi spełniać wymagania przewidziane dla każdego pisma procesowego w postępowaniu sądowym. Zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1 lit. c) P.p.s.a. pismo strony powinno zawierać w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie numer w Krajowym Rejestrze Sądowym, a w przypadku jego braku - numer identyfikacyjny REGON albo numer w innym właściwym rejestrze lub ewidencji, albo numer identyfikacji podatkowej strony wnoszącej pismo, niebędącej osobą fizyczną, która nie ma obowiązku wpisu we właściwym rejestrze lub ewidencji, jeżeli jest ona obowiązana do jego posiadania. Nieuzupełnienie tych braków formalnych – mimo uprzedniego wezwania Sądu - uniemożliwia nadanie skardze prawidłowego biegu i obliguje Sąd do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, nie może odnieść zamierzonego skutku argument, że niewskazanie numeru REGON skarżącej gminy nie uniemożliwia nadania skardze biegu, ponieważ jest to informacja znana Sądowi, a gmina jest podmiotem, którego identyfikacja nie może powodować wątpliwości. Podkreślić należy, że strona ma obowiązek podania swojego numeru indentyfikacyjnego (PESEL, KRS, REGON lub NIP) przy pierwszej czynności w danym postępowaniu przed sądem. Wynika to wprost z treści art. 46 § 2 pkt 1 lit. b ) i c) P.p.s.a. Nie można uznać, że sąd powinien we własnym zakresie weryfikować te numery. W szczególności taki obowiązek sądu nie wynika z żadnego przepisu P.p.s.a. Brak też jednoznacznego przepisu prawa, który zwalniałby gminę z tego obowiązku. Nie można w tej sytuacji mówić o nadmiernym formalizmie. Skarżąca jednostka samorządu terytorialnego nie podała w skardze swojego numeru identyfikacyjnego. Swojego numeru REGON nie podała również po otrzymaniu wezwania do uzupełnienia tego braku formalnego, które jest instytucją prawną pozwalającą na nadanie skardze biegu w przypadku pierwotnej nieznajomości prawa bądź innego niedopatrzenia skarżącego. W takiej sytuacji musi ponieść konsekwencje procesowe swojego zaniedbania (por. postanowienie NSA z dnia 25 września 2019 r. sygn. akt II OZ 798/19). W niniejszej sprawie skarżąca była zobowiązana do zawarcia w skardze informacji wymienionych w art. 46 § 2 pkt 1 lit. c) P.p.s.a. Bezspornym jest, że tego wymogu nie spełniła. Wobec tego zasadnie Sąd I instancji wezwał stronę skarżącą do usunięcia braku formalnego skargi przez wskazanie jej numeru identyfikacyjnego w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierającą powyższe wezwanie została prawidłowo doręczona 23 stycznia 2024 r. Przedmiotowe wezwanie pozostało bez odpowiedzi, zatem Sąd I instancji prawidłowo odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.