I OZ 1529/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maciej Dybowski po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 22 czerwca 2017 r., sygn. akt II SA/Po 541/17 odrzucające skargę w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie statusu bezrobotnego postanawia oddalić zażalenie

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 22 czerwca 2017 r., sygn. akt II SA/Po 541/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę J. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie statusu bezrobotnego. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że J. K. (dalej skarżąca) dnia [...] maja 2017 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, za pośrednictwem organu, skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie uznania J. K. za osobę bezrobotną z dniem [...] kwietnia 2016 r. i odmowie przyznania prawa do zasiłku dla osób bezrobotnych. Decyzję doręczono skarżącej dnia 25 lipca 2016 r. Zgodnie z 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej ppsa) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia (art. 58 § 1 pkt 2 ppsa). Zważywszy, że skarżącej doręczono zaskarżoną decyzję dnia 25 lipca 2016 r., trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął skarżącej w dniu 24 sierpnia 2016 r. Zatem wniesienie skargi w dniu 2 maja 2017 r. nastąpiło z uchybieniem ustawowego, określonego w powołanym wyżej przepisie, terminie (k. 2-55, 60-61 akt sądowych; zwrotne potwierdzenie odbioru zaskarżonej decyzji w aktach administracyjnych). Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła J. K. wnosząc o "stwierdzenie bezzasadności skargi Wojewody [...] z dnia [...] maja 2017 r. nr [...], który w odpowiedzi na skargę wnosi o odrzucenie mojej skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2016 r. zn. [...], gdyż nigdy nie składałam skargi odnośnie tej właśnie decyzji". W uzasadnieniu skarżąca podniosła, że "chociaż z treści skargi z dnia 29.04.2017 r. wynika, że domagam się unieważnienia decyzji Wojewody z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] to z całą pewnością skarga złożona została na decyzję Wojewody z dnia [...] marca 2017 r. zn. [...] r. Fakt ten wynika zarówno i z nagłówka strony pierwszej skargi z dnia [...] kwietnia 2017 r. gdzie wskazana jest sygnatura decyzji Wojewody [...] jak i z treści samej skargi str. 9 w związku z wydaną [...].03.2017 r. decyzją wnoszę o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...].07.2016 r. nr [...] w całości" (k. 97, 112 akt sądowych). Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ppsa skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ppsa). By zainicjować postępowanie sądowoadministracyjne strona winna złożyć skargę bezpośrednio w organie, bądź nadać ją w urzędzie pocztowym na adres właściwego organu w zakreślonym terminie. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia (art. 58 § 1 pkt 2 ppsa) W niniejszej sprawie, skarżąca mimo prawidłowego i jednoznacznie brzmiącego pouczenia przez organ w zaskarżonej decyzji z [...] lipca 2016 r. (doręczonej 25 lipca 2016 r. - akta administracyjne) o możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego, która winna być skierowana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu za pośrednictwem Wojewody [...] w terminie 30 dni od daty doręczenia decyzji, nadała ją z uchybieniem terminu, o którym stanowi art. 53 § 1 ppsa. Tym samym Sąd I instancji zasadnie odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ppsa, bowiem termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 24 sierpnia 2016 r., a skarga opatrzona datą 29 kwietnia 2017 r. została nadana do organu, w urzędzie pocztowym, w dniu 02 maja 2017 r. (k. 55 akt sądowych), czyli po upływie ustawowego terminu. Odnosząc się do podnoszonej w zażaleniu kwestii jaką jest określenie dokładnego przedmiotu skargi, przez wskazanie zaskarżonej decyzji, wyjaśnić należy, że zarówno petitum skargi, jak i uzasadnienie skargi w sposób niebudzący wątpliwości wskazuje, że jej przedmiotem jest decyzja Wojewody [...] z [...] lipca 2016 r. znak [...]Wskazuje na to zarówno przytoczony przez skarżącą fragment, jak i przedstawione w niej stanowisko "wnoszę o uznanie iż decyzja Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2016 r. została wydana w sprzeczności z obowiązującymi przepisami prawa" (skarga k. 2, 9 i 10 akt sądowych). Brak jest podstaw do uznania, że w skardze z [...] kwietnia 2017 r. skarżąca zaskarżyła decyzję z [...] marca 2017 r. zn. [...] Wojewody [...]. Z uwagi na odrzucenie skargi, badanie zagadnień merytorycznych, podniesionych w zażaleniu, było niedopuszczalne. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ppsa, orzekł jak w sentencji.