I OZ 1506/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Iwona Bogucka po rozpoznaniu w dniu 19 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 29 maja 2017 r., sygn. akt IV SA/Gl 307/17 w sprawie ze skargi J. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2017 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego postanawia: oddalić zażalenie

Postanowieniem z dnia 29 maja 2017 r., sygn. akt IV SA/Gl 307/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę J. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2017 r., nr [...]w przedmiocie zasiłku okresowego. Sąd I instancji mając na uwadze treść art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 718, ze zm.; zwanej dalej: "P.p.s.a."), stanowiący, że sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych oraz art. 46 § 1 pkt 1 P.p.s.a., zgodnie z którym, każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego, wskazał, że J. Z. został wezwany do podpisania skargi z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania takiej czynności. Wezwanie do podpisania skargi zostało skarżącemu doręczone w dniu 5 maja 2017 r., zatem termin do dokonania tej czynności upływał w dniu 12 maja 2017 r. W zakreślonym terminie skarżący nie uzupełnił braku formalnego skargi, bowiem nadesłał do Sądu jedynie niepodpisaną kserokopię skargi. W zażaleniu na powyższe postanowienie, J. Z. wskazał m. in., że w dniu 11 maja 2017 r. przekazał listem zwykłym "odwołanie w trzech egzemplarzach z podpisem". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 1369, ze zm.; zwanej dalej: "P.p.s.a."), każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Podpis powinien być własnoręczny, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w art. 46 § 4 P.p.s.a., które w tej sprawie nie występują. Odrzucenie skargi z powodu nieuzupełnienia jej braków formalnych ma miejsce wówczas, gdy nie usunięto w wyznaczonym terminie tych braków, mimo prawidłowego wezwania do ich usunięcia, o czym stanowi art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Stwierdzić należy, że w rozpoznawanej sprawie przedstawiona Sądowi I instancji skarga J. Z. była obarczona istotnym brakiem w postaci braku własnoręcznego podpisu. W związku z powyższym uzasadnionym było wezwanie skarżącego do uzupełnienia powyższego. Przewodniczący Wydziału zarządzeniem z dnia 7 kwietnia 2017 r. wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, wyjaśniając, że taki brak może zostać uzupełniony poprzez nadesłanie dodatkowego egzemplarza skargi opatrzonego własnoręcznym podpisem lub przez podpisanie skargi w siedzibie Sądu. Wezwanie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 5 maja 2017 r., a zatem termin do uzupełnienia braków upływał z dniem 12 maja 2017 r. Wobec niezastosowania się do powyższego wezwania i nienadesłania podpisanej skargi, Sąd I instancji zasadnie odrzucił skargę powołując się na art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Nie można bowiem uznać, że złożenie kserokopii podpisanej skargi czyni zadość skierowanemu do skarżącego wezwaniu Sądu. Nadesłana kserokopia jest wprawdzie wiernym odwzorowaniem skargi złożonej w oryginale, ale brak jest na niej podpisu, bowiem za taki nie może być uznana widniejąca na skardze kserokopia podpisu. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.