I OZ 1502/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Kremer po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku H. Ś. o uzupełnienie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 listopada 2016 r., sygn. akt I OZ 1502/16 oddalającego zażalenie H. Ś. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 października 2016 r., sygn. akt IV SA/Wa 630/06 o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie rzecznika patentowego w sprawie ze skargi H. Ś. i S. Ś. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] lutego 2006 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: oddalić wniosek.

Postanowieniem z dnia 30 listopada 2016 r., sygn. akt I OZ 1502/16 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie H. Ś. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 października 2016 r., sygn. akt IV SA/Wa 630/06 o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie rzecznika patentowego. W dniu 12 grudnia 2016 r. H. Ś. wniósł o uzupełnienie ww. orzeczenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zgodnie z art. 157 § 1 w zw. z art. 166 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a.", strona może domagać się uzupełnienia postanowienia, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w postanowieniu dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 30 listopada 2016 r. oddalił zażalenie H. Ś. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 października 2016 r. o odmowie przyznania prawa pomocy, a zatem orzekł o całości sprawy. Stąd też żądanie uzupełnienia postanowienia z dnia 30 listopada 2016 r. nie mogło zostać uwzględnione. Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny, w oparciu o art. 157 § 1 w związku z art. 64 § 3 i art. 193 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.