Sygnatura
I OZ 145/18
Postanowienie NSA z 21 lutego 2018 r., I OZ 145/18 – zasiłki stałe
Wynik
Oddalono zażalenie
- Sąd
- Naczelny Sąd Administracyjny
- Data orzeczenia
- 21 lutego 2018
- Prawomocne
- tak
Treść rozstrzygnięcia
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodnicząca: Sędzia NSA Jolanta Sikorska po rozpoznaniu w dniu 21 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 22 maja 2017 r., sygn. akt III SA/Kr 1074/13 w zakresie umorzenia postępowania w sprawie ze skargi R. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku stałego postanawia: oddalić zażalenie
Analiza z kontekstem sprawy
Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?
Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 16 kwietnia 2014 r. sygn. akt III SA/Kr 1074/13 zawiesił na zgodny wniosek stron postępowanie sądowe w sprawie ze skargi R. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku stałego. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 22 maja 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie umorzył zawieszone postępowanie sądowe. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że w sprawie żadna ze stron postępowania nie zgłosiła w trzyletnim terminie wynikającym z art. 130 § 1 pkt 1 P.p.s.a., wniosku o podjęcie zawieszonego postępowania, co obligowało Sąd do umorzenia postępowania. Na powyższe postanowienie R. B. złożył zażalenie podnosząc, że ani adwokat, ani sąd nie pouczyli go "o skutkach prawnych" długotrwałego postępowania w zawieszeniu i o terminie utraty prawa do roszczeń. Wskazał, że sprawa dotyczy zasiłku stałego, co jest odzwierciedleniem jego sytuacji bytowo-materialnej. Podniósł, że obecnie ma 63 lata, posiada orzeczenie o stopniu niepełnosprawności. R. B. wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości. Wyznaczony dla skarżącego pełnomocnik z urzędu pismem z dnia 24 listopada 2017 r. uzupełnił zażalenie skarżącego wskazując, że skarżący jest osobą schorowaną, samotną i występującą w dotychczasowej sprawie bez profesjonalnego pełnomocnika, co uzasadniało pouczenie skarżącego o konieczności złożenia wniosku o podjęcie zawieszonego postępowania, skutkach braku takowego działania, ale przed wszystkim o terminie w jakim przedmiotowy wniosek winien zostać złożony. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. Istota rozpoznawanej sprawy sprowadza się wyłącznie do kwestii oceny dopuszczalności zastosowania art. 130 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a.", z uwagi na upływ trzech lat od dnia wydania postanowienia o zawieszeniu postępowania wydanego na zgodny wniosek stron. Zgodnie z art. 130 § 1 pkt 1 P.p.s.a., Sąd umarza zawieszone postępowanie jeżeli wniosek o podjęcie postępowania zawieszonego na zgodny wniosek stron (...) nie został zgłoszony w ciągu trzech lat od dnia wydania postanowienia o zawieszeniu. Przepis ten jest przepisem o charakterze deklaratoryjnym, stwierdzającym fakt, że z upływem trzech lat od daty zawieszenia, postępowanie uległo umorzeniu [por. H. Knysiak-Molczyk, w: T. Woś (red.), Postępowanie sądowoadministracyjne, s. 254]. Biorąc pod uwagę powyższe, zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, prawidłowo Sąd I instancji umorzył postępowanie po upływie trzech lat od wydania postanowienia o zawieszeniu postępowania, bowiem niewzruszenie w odpowiednim czasie podstawy zawieszenia postępowania skutkuje brakiem możliwości jej kwestionowania w zażaleniu. Odnosząc się do podniesionego w zażaleniu zarzutu braku pouczenia skarżącego o skutkach niezłożenia wniosku o podjęcie zawieszonego postępowania w określonym terminie i jego konsekwencjach, wskazać należy, że ta kwestia pozostaje poza przedmiotem rozważań Naczelnego Sądu Administracyjnego w niniejszej sprawie. Zarzuty te mogłyby zostać podniesione w kontekście wniosku o przywrócenie terminu, a nie zaskarżonego postanowienia o umorzeniu postępowania. Konkludując, bierność strony w tym zakresie obligowała Sąd I instancji do wydania zgodnie z art. 130 § 1 pkt 1 P.p.s.a. postanowienia o umorzeniu zawieszonego postępowania sądowego. Z powyższych względów, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.
Informacje o sprawie
- Data wpływu
- 25 stycznia 2018
- Symbol z opisem
- 6321 Zasiłki stałe
- Skarżony organ
- Samorządowe Kolegium Odwoławcze
- Sędziowie
- Jolanta Sikorska /przewodniczący sprawozdawca/
Powołane przepisy
- Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
art. 130 § 1 pkt 1 · Dz.U. 2017 poz. 1369
Inne orzeczenia w tej sprawie
Powiązane dokumenty
Sygnatura: I SA/Wa 921/17 · 21 lutego 2018
Postanowienie WSA w Warszawie z 21 lutego 2018 r., I SA/Wa 921/17 – zasiłki stałe
Sygnatura: I OZ 139/18 · 20 lutego 2018
Postanowienie NSA z 20 lutego 2018 r., I OZ 139/18 – zasiłki stałe
Sygnatura: IV SA/Wr 305/17 · 20 lutego 2018
Postanowienie WSA we Wrocławiu z 20 lutego 2018 r., IV SA/Wr 305/17 – zasiłki stałe
Źródło urzędowe: Naczelny Sąd Administracyjny