I OZ 1372/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Kremer po rozpoznaniu w dniu 23 stycznia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 sierpnia 2019 r., sygn. akt I SA/Wa 1361/19 o odrzuceniu skargi K. K. na decyzję na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] kwietnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy potwierdzenia prawa do rekompensaty postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.

Postanowieniem z dnia 5 sierpnia 2019 r., sygn. akt I SA/Wa 1361/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę K. K. na decyzję na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] kwietnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy potwierdzenia prawa do rekompensaty. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że pismem z dnia 23 maja 2019 r. skarżąca, reprezentowana przez syna R. K., wniosła skargę na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] kwietnia 2019 r. Następnie pismem z dnia 9 lipca 2019 r., w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału I z dnia 2 lipca 2019 r., wezwano pełnomocnika skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł, w terminie 7 dni, od daty otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 13 lipca 2019 r., a zatem termin do uiszczenia wpisu od skargi upłynął w dniu 22 lipca 2019 r. Do dnia wydania postanowienia pełnomocnik skarżącej nie uiścił należnego wpisu od skargi, a zatem, w ocenie Sądu, zachodziły przesłanki do odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.". Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła K. K., zarzucając naruszenie art. 67 § 5 P.p.s.a. W uzasadnieniu wnosząca zażalenie wskazała, że zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zostało skierowane na nieprawidłowy adres. Pismo Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zostało bowiem skierowane na adres zamieszkania strony, a nie na wskazany i stosowany w toku postępowania adres do doręczeń, który jest adresem ustanowionego przez stronę pełnomocnika. Pismo sądowe zostało odebrane przez wnuka K. K., syna pełnomocnika strony R. K., noszącego to samo imię i nazwisko co ojciec. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie zasługuje na uwzględnienie. W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przyjął, że prawidłowo wezwany pełnomocnik skarżącej nie uiścił w zakreślonym terminie wpisu od skargi, a zatem zaistniała podstawa do odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. Z powyższym stanowiskiem nie można się zgodzić. Podkreślić należy, że zgodnie z art. 46 § 1 pkt 1 i 4 P.p.s.a. każde pismo strony, w tym również skarga, powinno zawierać oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników, a także podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Ponadto, stosownie do art. 46 § 2 pkt 1 lit. a P.p.s.a. gdy pismo strony jest pierwszym pismem w sprawie, powinno ponadto zawierać oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku - adresu do doręczeń, lub siedziby i adresów stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników. Z kolei w myśl art. 46 § 3 P.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Natomiast w świetle art. 67 § 5 P.p.s.a., jeżeli ustanowiono pełnomocnika lub osobę upoważnioną do odbioru pism w postępowaniu sądowym, doręczenia należy dokonać tym osobom. Z akt sprawy wynika, że K. K. w pierwszym piśmie procesowym, tj. w skardze z dnia 23 maja 2019 r. zawarła oznaczenie sądu, nazwę stron, a także wyróżniła adres dla doręczeń. Do skargi dołączono także pełnomocnictwo ogólne udzielone R. K. do reprezentowania skarżącej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym oraz Naczelnym Sądem Administracyjnym, w którym powtórzono zawarty w skardze adres do korespondencji, tj.: "[...]". W związku z powyższym skoro w części adresowej skargi, stosownie do wymogu art. 46 § 2 pkt 1 lit. a P.p.s.a. wskazano adres do korespondencji to za nieprawidłowe uznać należ działanie Sądu I instancji, który dysponując ww. adresem do doręczeń wezwania do uiszczenia wpisu skierował na adres: "[...]". Podanie w części adresowej skargi adresu do doręczeń oraz powtórzenie tego adresu w dokumencie pełnomocnictwa świadczy o tym, że skarżąca w sposób jednoznaczny wskazała, na jaki adres należy kierować korespondencję. W konsekwencji przyjąć należy, że wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi zostało przesłane na błędny adres pełnomocnika, co skutkuje przyjęciem, że termin do uzupełnienia braków fiskalnych skargi nie rozpoczął biegu. Rozpoznając sprawę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie ponownie wezwie właściwy podmiot do uiszczenia wpisu od skargi na prawidłowy adres, stosując podstawowe zasady doręczenia pism w postępowaniu sądowym, przewidziane w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.