I OZ 1367/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk po rozpoznaniu w dniu 19 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 czerwca 2017 roku sygn. akt I SA/Wa 700/17 oddalające wniosek o wyłączenie sędziego WSA Agnieszki Miernik i sędziego WSA Dariusza Pirogowicza od orzekania w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lutego 2017 roku nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 30 czerwca 2017 roku sygn. akt I SA/Wa 700/17 wydanym na podstawie art. 22 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 roku, poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.) oddalił wniosek M. S. o wyłączenie sędziów WSA Agnieszki Miernik i Dariusza Pirogowicza od orzekania w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lutego 2017 roku nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej. W uzasadnieniu wskazał, że z oświadczeń złożonych przez sędziów, których dotyczy przedmiotowy wniosek, wynika, że nie zachodzą przesłanki przewidziane w art. 18 p.p.s.a. wyłączające ich z mocy samej ustawy od orzekania w niniejszej sprawie, a także, że nie istnieją okoliczności, o których mowa w art. 19 p.p.s.a. Sąd zaznaczył, że okoliczności takich nie wskazał również skarżący w swoim wniosku z dnia 29 czerwca 2017 r. Zażalenie na to postanowienie złożył M. S. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Instytucja wyłączenia sędziego od orzekania w sprawie regulowana jest przepisami Rozdziału 5 Działu I ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 roku, poz. 1369 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Przepis art. 18 § 1 p.p.s.a. zawiera zamknięty katalog przesłanek, dla których wyłączenie sędziego winno nastąpić z urzędu, zaś wyłączenie dokonywane na wniosek strony uregulowane jest w art. 19 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny podziela stanowisko wyrażone przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w zaskarżonym postanowieniu, iż w niniejszej sprawie brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku skarżącego o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Agnieszki Miernik i Dariusza Pirogowicza. W sprawie nie występują żadne okoliczności uzasadniające wyłączenie wymienionych sędziów z mocy samej ustawy, brak jest też przesłanek uzasadniających zastosowanie instytucji wyłączenia w oparciu o art. 19 p.p.s.a. Podkreślić należy, że samo podejmowanie przez wymienionych we wniosku sędziów niekorzystnych, w odczuciu skarżącego, rozstrzygnięć w sprawach toczących się z jego udziałem, nie stanowi podstawy do wyłączenia od orzekania w niniejszej sprawie. Przesłanką taką nie jest również subiektywne przekonanie skarżącego o braku bezstronności sędziego. Przyczyny wyłączenia muszą mieć charakter obiektywny i znajdować potwierdzenie w podnoszonych przez stronę okolicznościach faktycznych. W niniejszej zaś sprawie taka sytuacja nie wystąpiła. Dodatkowym argumentem przemawiającym za odmową uwzględnienia wniosku skarżącego, na który słusznie zwrócił uwagę Sąd I instancji, jest fakt złożenia przez sędziów WSA w Warszawie Agnieszkę Miernik i Dariusza Pirogowicza oświadczeń w trybie w art. 22 § 2 p.p.s.a. o braku przesłanek wyłączenia przewidzianych w powołanych wyżej przepisach (k. 15 i 16). W tym miejscu warto zaznaczyć, że w świetle utrwalonego orzecznictwa tak sądów administracyjnych, jak i Sądu Najwyższego, autorytet moralny sędziego przemawia za wiarygodnością złożonego wyjaśnienia i jeżeli strona żądająca wyłączenia zaprzecza jego prawdziwości, obowiązana jest wskazać i udowodnić okoliczności, które podważałyby wiarygodność oświadczenia sędziego, czego skarżący w niniejszej sprawie nie uczynił (por. postanowienia NSA z dnia 28 kwietnia 2016 r., I OZ 389/16, I OZ 390/16, I OZ 391/16 oraz postanowienie SN z 25.08.1971 r., I CZ 121/71, OSN 1972, poz. 55 ). Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie, uznając zaskarżone postanowienie za odpowiadające prawu.