I OZ 135/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Kremer po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia E. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 10 lipca 2024 r., sygn. akt III SA/Lu 286/24 o odrzuceniu zażalenia na postanowienie z dnia 12 czerwca 2024 r. w sprawie ze skargi E. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zamościu z dnia 12 lutego 2024 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 10 lipca 2024 r., sygn. akt III SA/Lu 286/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił zażalenie E. K. na postanowienie z dnia 12 czerwca 2024 r. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że postanowieniem z dnia 12 czerwca 2024 r., po rozpoznaniu wniosku skarżącej, odmówiono wstrzymania wykonania decyzji Wójta Gminy T. z dnia 6 października 2022 r. Powyższe postanowienie zostało doręczone skarżącej w dniu 20 czerwca 2024 r. z pouczeniem, że na postanowienie przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w terminie 7 dni od daty doręczenia, za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. Skarżąca w dniu 27 czerwca 2024 r. nadała w placówce Poczty Polskiej S.A. zażalenie na postanowienie z dnia 12 czerwca 2024 r. Przesyłka zawierająca ww. zażalenie została skierowana przez skarżącą na adres Naczelnego Sądu Administracyjnego, który przekazał zażalenie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie zgodnie z właściwością. Przesyłka zawierająca zażalenie została nadana w placówce pocztowej na adres Sądu I instancji w dniu 3 lipca 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucając zażalenie przytoczył treść art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935), dalej powoływanej jako "P.p.s.a." i zauważył, że w razie skierowania zażalenia bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego za datę wniesienia zażalenia należy uznać datę przekazania pisma strony do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Oznacza to, że termin do wniesienia zażalenia byłby zachowany jedynie w przypadku, gdyby przed upływem tego terminu zażalenie zostało przesłane z Naczelnego Sądu Administracyjnego do właściwego sądu wojewódzkiego. W okolicznościach niniejszej sprawy przesyłka zawierająca zażalenie została nadana przez Naczelny Sąd Administracyjny w dniu 3 lipca 2024 r., a zatem termin do wniesienia zażalenia nie został zachowany. Wskazano przy tym, że przesłanie zażalenia skarżącej przed upływem terminu do jego wniesienia do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego nie było możliwe, bowiem skarżąca przesyłkę zawierającą zażalenie nadała na adres Naczelnego Sądu Administracyjnego w ostatnim dniu ustawowego terminu. Zażalenie na postanowienie z dnia 10 lipca 2024 r. wniosła skarżąca, podnosząc że zgodnie z pouczeniem wskazała, że zażalenie kieruje do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. Zauważyła, że istotnie wraz z doręczeniem postanowienia z dnia 12 czerwca 2024 r. znalazło się odpowiednie pouczenie, jednakże jest osobą, która nie zna języka prawniczego i nie zrozumiała zamieszczonego tam pouczenia. Zażalenie zostało natomiast przesłane do Naczelnego Sądu Administracyjnego z zachowaniem 7-dniowego terminu, o którym mowa w treści pouczenia zaskarżonego postanowienia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 194 § 2 P.p.s.a., zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia. Stosownie natomiast do art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. sąd odrzuci zażalenie na postanowienie wniesione po terminie lub z innych przyczyn niedopuszczalne. W rozpoznawanej sprawie odpis postanowienia z dnia 12 czerwca 2024 r. został doręczony stronie w dniu 20 czerwca 2024 r. wraz z prawidłowym pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia zażalenia (punkt pierwszy pouczenia zawierał informację o możliwości wniesienia zażalenia do Naczelnego Sądu Administracyjnego w terminie siedmiu dni od daty doręczenie postanowienia za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, pod rygorem odrzucenia zażalenia). Oznacza to, że termin do wniesienia zażalenia upłynął w dniu 27 czerwca 2024 r. Pomimo prawidłowego pouczenia skarżąca skierowała zażalenie bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego, a zatem za datę złożenia środka odwoławczego należało przyjąć datę jego przekazania do Sądu I instancji, co nastąpiło w dniu 3 lipca 2024 r. Odnosząc się do argumentów powołanych w zażaleniu wyjaśnić należy, że art. 65 § 1 K.p.a. przewidujący obowiązek przekazywania przez organ administracji państwowej niewłaściwie skierowanego podania do organu właściwego czy też art. 65 § 2 K.p.a. stwierdzający, że podanie wniesione do organu niewłaściwego przed upływem przepisanego terminu uważa się za wniesione z zachowaniem terminu nie mają zastosowania przy wnoszeniu zażalenia na postanowienie wydane w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Stosownie bowiem do treści art. 177 § 1 P.p.s.a. skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie. Przepis ten znajduje zastosowanie także w sprawach zażaleń kierowanych do Naczelnego Sądu Administracyjnego, co wynika z art. 197 § 2 tej ustawy. Powyższe oznacza, że zażalenie na postanowienia wskazane w art. 194 § 1 pkt 1 do 10 należy wnieść do Naczelnego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem właściwego sądu wojewódzkiego. Powołane przepisy wskazują zatem, że ustawodawca nie dopuścił możliwości wniesienia zażalenia na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego, a w takiej sytuacji o dotrzymaniu terminu wniesienia zażalenia decyduje data przekazania zażalenia przez Naczelny Sąd Administracyjny wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu, który wydał zaskarżone postanowienie. Zaznaczyć przy tym należy, że przepisy Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w Rozdziale 2 Działu IV w odniesieniu do zażalenia nie przewidują odrębnych regulacji dotyczących zachowania terminu w przypadku wniesienia tego środka odwoławczego bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Brak jest także przepisu szczególnego umożliwiającego w niniejszej sprawie bezpośrednie wniesienie zażalenia do Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 lipca 2018 r. sygn. akt II OZ 769/18, z dnia 12 kwietnia 2018 r. sygn. akt II OZ 335/18, z dnia 26 kwietnia 2019 r. sygn. akt II OZ 369/19, z dnia 1 grudnia 2021 r. sygn. akt II OZ 838/21 oraz z dnia 16 lipca 2024 r. sygn. akt II OZ 331/24). Z tych względów Sąd I instancji zasadnie odrzucił zażalenie skarżącej jako wniesione z uchybieniem terminu. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.