I OZ 1288/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Runge - Lissowska po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P.G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 sierpnia 2016 r., sygn. akt II SA/Wa 1072/16 o odmowie wstrzymania wykonania decyzji Odwoławczej Komisji Stypendialnej Politechniki Warszawskiej z dnia [...] lutego 2016 r., nr [...] w sprawie ze skargi P.G. na decyzję Odwoławczej Komisji Stypendialnej Politechniki Warszawskiej z dnia [...] kwietnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie uchylenia w trybie wznowienia postępowania decyzji o przyznaniu stypendium rektora dla najlepszych studentów, odmowie przyznania tego stypendium i orzeczeniu obowiązku zwrotu pobranego świadczenia postanawia: oddalić zażalenie

Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił P.G. wstrzymania wykonania decyzji Odwoławczej Komisji Stypendialnej Politechniki Warszawskiej, wydanej w przedmiocie uchylenia w trybie wznowienia postępowania decyzji o przyznaniu stypendium rektora dla najlepszych studentów, odmowie przyznania tego stypendium i orzeczeniu obowiązku zwrotu pobranego świadczenia. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, iż skarżąca nie zawarła właściwie żadnego uzasadnienia swojego wniosku, a tym samym nie wykazała, że w sprawie zachodzi którakolwiek z przesłanek wstrzymania wykonania decyzji, o jakich mowa w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej jako "P.p.s.a.". Zażalenie na to postanowienie wniosła P.G., domagając się jego uchylenia i zarzucając Sądowi naruszenie art. 61 § 3 P.p.s.a. oraz art. 9 Kpa, poprzez niepouczenie jej w zakresie podstaw do wstrzymania wykonani decyzji. W uzasadnieniu skarżąca wskazała, iż konieczność zwrócenia kwoty 4000 zł będzie dla niej znacznym obciążeniem i może spowodować wszczęcie postępowania egzekucyjnego. Skarżąca wskazała też, iż niedawno poniosła znaczne koszty, w wysokości koło 12 tys. zł, na leczenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie może zostać uwzględnione. Art. 61 § 3 P.p.s.a. stanowi, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji możliwe jest wówczas, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Przyznanie stronie skarżącej ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi odstępstwo od ogólnej reguły, wyrażonej w art. 61 § 1 P.p.s.a., zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Przesłanki, jakimi powinien kierować się sąd przy rozstrzyganiu wniosku o wstrzymanie wykonania w sposób wyczerpujący zostały określone w art. 61 § 3 P.p.s.a., w myśl którego są nimi: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki te należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. Wykazanie istnienia tych przesłanek spoczywa na stronie. Jednocześnie wyraźnego podkreślenia wymaga fakt, iż sąd rozpoznając wniosek nie dokonuje oceny merytorycznej skargi, bowiem takie działanie sądu dokonywane w ramach posiedzenia niejawnego oznaczałoby niedopuszczalną ocenę legalności zaskarżonego aktu. P.G., składając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Odwoławczej Komisji Stypendialnej Politechniki Warszawskiej, nie zawarła w nim jakiegokolwiek uzasadnienia wskazującego okoliczności, które mogły być uznane za przesłanki wynikające z cyt. art. 61 § 3. Także twierdzenia przywołane przez skarżącą w zażaleniu nie mogą być uznane za uzasadniające wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Nie można przyjąć bowiem, iż przesłanką wstrzymania wykonania decyzji może być sytuacja finansowa skarżącej – nie wykazała ona jej bowiem w żaden sposób. Z rachunków załączonych do zażalenia wynika wprawdzie, że poniosła ona znaczące wydatki związanie z leczeniem, jednak nie przedstawiła jakichkolwiek dokumentów, które wskazywałyby na osiągane przez nią dochody, uniemożliwiając tym samym dokonanie oceny jej rzeczywistej sytuacji majątkowej. Zasadnie zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania decyzji Kolegium, zaś zaskarżonemu postanowieniu nie można zarzucić naruszenia prawa. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.