I OZ 1276/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Tamara Dziełakowska po rozpoznaniu w dniu 23 stycznia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 29 października 2018 r. sygn. akt III SA/Kr 591/18 o odmowie uzupełnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 25 września 2018 r. sygn. akt III SA/Kr 591/18 w sprawie ze skargi K. J. na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia żądanej treści z wniosku z dnia 15 marca 2018 r. postanawia oddalić zażalenie.

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 29 października 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odmówił skarżącemu K. J. uzupełnienia wyroku tego Sądu z dnia 25 września 2018 r., którym oddalono jego skargę na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia [...] maja 2018 r. w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia żądanej treści. W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że skarżący wniósł o uzupełnienie ww. wyroku "poprzez uchylenie w całości zaskarżonego orzeczenia Komendanta Wojewódzkiego Policki w K., oraz zobowiązanie organu do prawidłowego rozpoznania i załatwienia dla tej instancji wniesionego zażalenia, na postanowienie Komendanta Powiatowego Policji w K., w przedmiocie orzeczenia o odmowie wydania zaświadczenia żądanej treści (..)". Zdaniem jednak Sądu w wyroku z dnia 25 września 2018 r. orzeczono o całości skargi uznając, że podlega ona oddaleniu, a podnoszone przez skarżącego we wniosku okoliczności stanowią merytoryczne zarzuty wobec rozstrzygnięcia, z którym skarżący się nie zgadza. Tymczasem wniosek o uzupełnienie wyroku nie jest i nie może być "dodatkowym środkiem zaskarżenia" uruchamiającym jeszcze jedno, dodatkowe, poza przewidzianymi przez Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postępowanie kontrolne. Zmianie rozstrzygnięcia służy wyłącznie skarga kasacyjna. Zakres uzupełnienia wyroku, jakiego domaga się skarżący nie mieści się więc w art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 – zwanej dalej P.p.s.a.) i z tego też powodu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł jak na wstępie. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie do ponownego rozpoznania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest niezasadne. Zgodnie z art. 157 § 1 P.p.s.a. strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu, a gdy wyroku nie doręcza się stronie, od dnia ogłoszenia, zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. W warunkach rozpoznawanej sprawy, w wyroku z dnia 25 września 2018 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł o całości sprawy, której przedmiot stanowiło rozpoznanie środka zaskarżenia, tj. skargi na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia [...] maja 2018 r. Jak słusznie podkreślał Sąd pierwszej instancji, polemika ze stanowiskiem zawartym w tym wyroku mogła się odbyć tylko poprzez złożenie stosowanego środka zaskarżenia, tj. skargi kasacyjnej, o czym zresztą skarżący został pouczony wraz z doręczeniem mu odpisu sentencji wyroku. Kwestionowanie treści orzeczenia Sądu pierwszej instancji wnioskiem o uzupełnienie wyroku nie jest dopuszczalne. Tymczasem w swoim wniosku skarżący w istocie domagał się nie uzupełnienia wyroku, lecz jego zmiany, co nie było możliwe. W tym stanie sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. oddalił rozpoznawane zażalenie.