I OZ 1275/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Wiesław Morys po rozpoznaniu w dniu 5 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. B. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 12 czerwca 2017 r., sygn. akt II SA/Rz 186/17 o wezwaniu do uiszczenia wpisu w sprawie ze skargi M. B. na decyzję Prezesa Sądu Okręgowego w R. z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej postanawia: oddalić zażalenie. 2

Pismem z dnia 26 lipca 2016 r. M. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na sprecyzowaną w sentencji decyzję Prezesa Sądu Okręgowego w R. Zarządzeniem z dnia 13 lutego 2017 r., sygn. akt II SA/Rz 186/17, Zastępca Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wezwał go do uiszczenia wpisu od tej skargi w kwocie 100 zł - w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Jako podstawę wezwania wskazano § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), dalej: rozporządzenie. W wyniku wniesionego przez skarżącego zażalenia na to zarządzenie, Naczelny Sąd Administracyjny uchylił je postanowieniem z dnia 12 kwietnia 2017 r., sygn. akt I OZ 730/17. W jego uzasadnieniu stwierdził, iż pomimo zastosowania prawidłowej podstawy prawnej kwota wpisu została ustalona błędnie. Bowiem z brzmienia treści § 2 ust. 6 rozporządzenia wynika, iż w sprawach skarg niewymienionych w ust. 1-5 tego przepisu wpis stały wynosi 200 zł. Zarządzeniem z dnia 16 maja 2017 r. Zastępca Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie ponownie wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu od wniesionej skargi w kwocie 200 zł, wskazując jako podstawę § 2 ust. 6 rozporządzenia. Zażalenie nań wniósł skarżący, eksponując błędną datę skargi i decyzji, będącej jej przedmiotem skargi. Zarządzeniem z dnia 12 czerwca 2017 r. Zastępca Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, na podstawie art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), uwzględnił zażalenie jako oczywiście uzasadnione i uchylił w całości zaskarżone zarządzenie (pkt 1) oraz wezwał ponownie skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł (pkt 2). Na powyższe zarządzenie zażalenie wniósł skarżący wskazując, iż jest ono jego protestem przeciwko lekceważącemu podejściu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie do jego sprawy. Podał, iż przestaje już rozumieć jaką jego skargę Sąd ten rozpoznaje i jakiej kwoty wpisu od niego żąda. W zażaleniu skarżący zawarł również wniosek o wyłączenie wskazanych przez niego sędziów i referendarzy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) – dalej: P.p.s.a., strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. Jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki (art. 214 § 1 P.p.s.a.). Zgodnie zaś z art. 230 § 1 P.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (§ 2 powołanego artykułu). A zatem, przepis art. 230 § 1 P.p.s.a. ustanawia ogólną zasadę, że skarga podlega opłacie. O rodzaju wpisu decyduje charakter sprawy, w której skargę wniesiono. W zaskarżonym zarządzeniu prawidłowo wskazano zarówno podstawę prawną wpisu sądowego, jak i jego wysokość. Poprawnie określono również zaskarżoną decyzję i skargę, od której wpis sądowy ma zostać uiszczony. Jakkolwiek oburzenie skarżącego, któremu dał wyraz w treści zażalenia, jest zasadne, bowiem do tego typu pomyłek, jakie zaszły w niniejszej sprawie dojść nie powinno, to wskazać należy, że wadliwe zarządzenia zostały już wyeliminowane odpowiednio przez Naczelny Sąd Administracyjny w trybie instancyjnym i przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w ramach autokontroli. Zarządzenie, które zostało zaskarżone zażaleniem będącym aktualnie przedmiotem rozpoznania przez Naczelny Sąd Administracyjny nie zawiera żadnych błędów ani pomyłek, tym samym odpowiada prawu. Dlatego nie podlegało wzruszeniu. Wniosek skarżącego o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie będzie rozpoznany przez ten Sąd w odrębnym postępowaniu. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. ----------------------- 2