I OZ 1262/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Tamara Dziełakowska po rozpoznaniu w dniu 2 kwietnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku K. J. o sprostowanie i uzupełnienie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 stycznia 2019 r. sygn. akt I OZ 1262/18 o oddaleniu zażalenia K. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 11 września 2018 r. sygn. akt III SAB/Kr 108/18 o odrzuceniu skargi K. J. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w K. w przedmiocie wydania zaświadczenia żądanej treści postanawia 1. oddalić wniosek o uzupełnienie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 stycznia 2019 r. sygn. akt I OZ 1262/18, 2. oddalić wniosek o sprostowanie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 stycznia 2019 r. sygn. akt I OZ 1262/18.

Postanowieniem z dnia 31 stycznia 2019 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie K. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 11 września 2018 r. o odrzuceniu skargi K. J. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w K. w przedmiocie wydania zaświadczenia żądanej treści. Pismem z dnia 6 lutego 2019 r. skarżący wniósł o "sprostowanie oczywistej niedokładności pisarskiej w części rozstrzygnięcia merytorycznego, poprzez zakreślenie oddalenia zażalenia w części – rozpoznanej, albowiem jak wynika z treści uzasadnienia sądowego, zażalenie rozpoznano wyłącznie w jego części, a w tym bez uwzględnienia i rozpoznania podniesionych przez stronę okoliczności prawnych i faktycznych" oraz o "uzupełnienie postanowienia, poprzez uwzględnienie zażalenia strony, albowiem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie podjął działania sprzeczne z przepisami postępowania przez sadem prawa, poprzez samowolną i dowolną interpretację skargi strony (...)". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o uzupełnienie i sprostowanie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego nie zasługuje na uwzględnienie. Stwierdzić trzeba, że zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.- zwanej dalej P.p.s.a.): "Strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu". Z kolei zgodnie z art. 156 § 1 P.p.s.a. "Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki". Na podstawie art. 166 P.p.s.a. reguły odnoszące się do wyroków, a określone we wskazanych wyżej przepisach, znajdują zastosowanie również w odniesieniu do postanowień. Stwierdzić trzeba, iż przedmiotem postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym było zażalenie na postanowienie Sądu pierwszej instancji o odrzuceniu skargi z uwagi na powagę rzeczy osądzonej sprawy ze skargi skarżącego na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w K. w przedmiocie rozpoznania wniosku o wydanie zaświadczenia z dnia 5 stycznia 2015 r. W postanowieniu z dnia 31 stycznia 2019 r. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł o całości zażalenia, a w sprawie nie zaistniała podstawa do zamieszczenia dodatkowego rozstrzygnięcia, które według przepisów ustawy miałby Sąd ten zamieścić. Nie było zatem podstaw do uzupełnienia postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego, podobnie jak i jego sprostowania. Zauważyć należy natomiast, że argumentacja zawarta we wniosku skarżącego jest faktycznie próbą zakwestionowania prawidłowości prawomocnego, a więc niezaskarżalnego w toku instancyjnym postanowienia Sądu pierwszej instancji o odrzuceniu skargi. Polemika z nim na obecnym etapie postępowania jest natomiast co najmniej nieuprawniona. Mając powyższe okoliczności na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 157 § 1 i art. 156 § 1 w zw. z art. 166 i art. 193 P.p.s.a.