I OZ 126/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Jaśkowska po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 19 grudnia 2017 r., sygn. akt III SA/Gd 1009/17 odmawiające wstrzymania wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia [...] października 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy rejestracji pojazdu postanawia: oddalić zażalenie.

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 19 grudnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił S. W. wstrzymania wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia [...] października 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy rejestracji pojazdu. Sąd I instancji orzekał w następującym stanie sprawy. Decyzją z dnia [...] września 2012 r. Prezydent Miasta G. na wniosek S. W. zarejestrował pojazd marki Toyota [...]. Następnie decyzją z dnia [...] maja 2017 r. organ ten, po wznowieniu postępowania uchylił wspomnianą decyzję i odmówił zarejestrowania przedmiotowego pojazdu. Następnie decyzją z dnia [...] października 2017 r. SKO w Gdańsku utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta G. S. W. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku zawarł, na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.) wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji SKO w Gdańsku. Skarżący wskazał, że samochód jest mu niezbędny w jego "trudnej sytuacji życiowej (niepełnosprawna żona, nieruchomość w R., która uległa dewastacji w wyniku ostatniej nawałnicy)". Sąd I instancji odmawiając uwzględnienia wniosku wskazał, że zaistnienie ustawowych przesłanek uzasadniających udzielenie przez sąd administracyjny tzw. ochrony tymczasowej, określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., powinno być wykazane przez wnioskodawcę. Nie wystarcza jedynie złożenie wniosku, a nawet przytoczenie w jego uzasadnieniu okoliczności, które teoretycznie mogą pojawić się na etapie wykonania decyzji. Sąd I instancji podkreślił, że na tym etapie postępowania nie bada się zasadności skargi, a katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia jest zamknięty. Zdaniem WSA w Gdańsku w rozpoznawanej sprawie okoliczności wskazane przez skarżącego we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie świadczą o uprawdopodobnieniu opisanych powyżej przesłanek. Brak możliwości korzystania z samochodu, nawet w przypadku trudnej sytuacji życiowej wnioskodawcy, nie świadczy o spełnieniu ustawowych przesłanek wskazanego przepisu – możliwości wyrządzenia znacznej szkody czy spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wskazywane przez skarżącego okoliczności świadczą jedynie o dolegliwości, jaką jest pozbawienie go możliwości korzystania z pojazdu. Od opisanego postanowienia S. W. złożył zażalenie. W uzasadnieniu przytoczył okoliczności świadczące o braku jego wiedzy, że nabyty samochód mógł pochodzić z kradzieży, a także o zmianie numerów identyfikujących pojazd. Wskazał, że zaniechanie kontroli oznaczeń samochodu podczas jego pierwszej rejestracji w Polsce doprowadziło do zarejestrowania pojazdu pochodzącego z kradzieży. Zaznaczył również, że prowadzi negocjacje dotyczące prawa własności samochodu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przez niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków należy rozumieć taki stan, w wyniku którego może zostać wyrządzona szkoda, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy jej pierwotnych cech. Warunkiem niezbędnym przyznania ochrony tymczasowej jest możliwość wykonania aktu, który został zaskarżony. Przyjmuje się, że wszelkie decyzje administracyjne o odmowie przyznania określonego uprawnienia nie posiadają cechy wykonalności. Należy jednak podkreślić, że przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej w niniejszej sprawie jest decyzja o uchyleniu, po wznowieniu postępowania, ostatecznej decyzji o rejestracji pojazdu oraz o odmowie ponownej rejestracji, a zatem wniosek o wstrzymanie jej wykonania był dopuszczalny. Jak słusznie zwrócił uwagę Sąd I instancji, z konstrukcji tej normy prawnej wynika, że na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostaną wykonane. W orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że w celu uzyskania ochrony własnego interesu skarżący, po wniesieniu skargi bądź równocześnie z dokonaniem tej czynności, występując z wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji przez sąd administracyjny, ma obowiązek nie tylko wykazania zaistnienia ustawowych przesłanek, ale przede wszystkim ich uzasadnienia (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 13 maja 2010 r., II FZ 182/10, z 4 lipca 2012 r., II OSK 1522/12, z 11 października 2012 r., II OZ 877/12, z 11 stycznia 2013 r., II OSK 2895/12, z 15 stycznia 2013 r.: II OSK 3070/12, I FZ 589/12, I GZ 423/12, II GSK 2086/12, z 22 stycznia 2013 r., II GSK 1990/12, z 29 stycznia 2013 r., II FZ 1048/12, z 15 marca 2013 r., II FSK 410/13, z 4 lipca 2013 r., II GZ 323/13, dostępne: orzeczenia.nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie skarżący nie wykazał istnienia po jego stronie przesłanek uzasadniających objęcie go tzw. ochroną tymczasową ani we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji o uchyleniu ostatecznej decyzji o rejestracji pojazdu oraz o odmowie jego ponownej rejestracji ani w zażaleniu do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Nie sposób bowiem przyjąć, że obowiązkowi wykazania niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków czyni zadość samo oświadczenie wnioskodawcy o niepełnosprawności żony, czy wskazanie na konieczność częstej obecności na wymagającej nakładu pracy nieruchomości. Skarżący nie przedstawił żadnych dowodów w kwestii stopnia niepełnosprawności żony, nie podał również, jaki wpływ ma okoliczność odmowy rejestracji pojazdu marki Toyota [...] na ewentualne szkody lub trudne do odwrócenia skutki związane z jej niepełnosprawnością. Skarżący nie przedstawił również żadnych argumentów świadczących o możliwych negatywnych konsekwencjach opisanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. odnośnie do posiadania przez niego nieruchomości wymagającej nakładu pracy w związku ze szkodami wyrządzonymi przez nawałnicę. Sąd administracyjny rozpoznający wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu nie może domniemywać istnienia przesłanek określonych w powołanym przepisie. Należy podzielić stanowisko Sądu I instancji, który przyjął, że ze wskazanych przez skarżącego lakonicznie okoliczności można wywieść jedynie, iż wykonanie zaskarżonej decyzji będzie stanowiło z pewnością niedogodność życiową. Brak jest jednak podstaw, w świetle twierdzeń i dowodów złożonych przez skarżącego, do uznania, że jej wykonanie spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Innymi słowy, objęcie skarżącego tymczasową ochroną przewidzianą w art. 61 § 3 p.p.s.a. możliwe byłoby w sytuacji, gdyby wnioskodawca po pierwsze wykazał, że uchylenie ostatecznej decyzji o rejestracji pojazdu spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, a po drugie, że nie ma innych możliwości zapobieżenia takiej szkodzie lub nieodwracalnym skutkom niż przez możliwość używania tego pojazdu. Podkreślenia wymaga, że przedstawione w zażaleniu merytoryczne zarzuty dotyczące zaskarżonej decyzji nie mogą stanowić przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Zgodność z prawem wydanej decyzji jest przedmiotem oceny dopiero w toku rozpoznawania wniesionej skargi, a zatem brak jest możliwości jej oceny w niniejszym postępowaniu zażaleniowym Biorąc pod uwagę powyższe Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. oddalił zażalenie.