I OZ 124/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Piotr Przybysz po rozpoznaniu w dniu 13 marca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J.O. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 listopada 2023 r., sygn. akt IV SA/Wa 2135/23 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi J.O. na decyzję Ministra Rozwoju i Technologii z dnia [...] czerwca 2023 r. nr DLI-IV.7615.38.2023.AD w przedmiocie ustalenia odszkodowania postanawia: 1. sprostować oczywistą omyłkę pisarską w komparycji postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 listopada 2023 r., sygn. akt IV SA/Wa 2135/23, w ten sposób, że w miejsce oznaczenia imienia i nazwiska skarżącego "J.O." wpisać prawidłowo "J.O."; 2. oddalić zażalenie.

Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 25 września 2023 r., sygn. akt IV SA/Wa 2135/23, skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez podanie własnego numeru PESEL, nadesłanie podpisanego egzemplarza skargi, nadesłanie jednego odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem własnoręcznym podpisem oraz podanie wartości przedmiotu zaskarżenia, tj. różnicy między wysokością odszkodowania, którego domaga się skarżący, a wysokością odszkodowania ustaloną w zaskarżonej decyzji – w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca zobowiązanie została doręczona skarżącemu 10 października 2023 r. W piśmie z 16 października 2023 r. skarżący podał numer PESEL oraz wartość przedmiotu sporu, a ponadto oświadczył, że w załączeniu składa podpisaną skargę oraz odpis skargi podpisany na każdej stronie. Pismo zawierało tylko jeden załącznik w postaci podpisanej na każdej stronie skargi. Zaskarżonym postanowieniem z 16 listopada 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę. Skarżący złożył zażalenie na powyższe postanowienie, zaskarżając je w całości i domagając się jego uchylenia. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 47 § 1 p.p.s.a., art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. i art. 83 p.p.s.a. w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy przez niewłaściwe ich zastosowanie, albowiem strona nie uchybiła terminowi do nadesłania uwierzytelnionego odpisu skargi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie należy wskazać, że komparycja zaskarżonego postanowienia wymagała sprostowania na podstawie art. 156 § 1 w zw. z art. 156 § 3 oraz art. 166 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.) na skutek oczywistej omyłki pisarskiej w przedmiocie oznaczenia imienia i nazwiska skarżącego. W związku z powyższym orzeczono jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Niewątpliwie wywiedziona na gruncie niniejszej sprawy skarga była dotknięta brakami formalnymi. Niewskazanie numeru PESEL skarżącego oraz wartości przedmiotu sporu, jak również niepodpisanie skargi oraz niezałączenie odpowiedniej liczby odpisów skargi dla stron postępowania wymagało więc wszczęcia procedury naprawczej na mocy art. 49 § 1 w zw. art. 46 § 1 pkt 4, art. 46 § 2 pkt 1 lit. b, art. 47 § 1 oraz art. 215 § 1 p.p.s.a. Nieuzupełnienie tych braków było obarczone rygorem odrzucenia skargi na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W zakreślonym siedmiodniowym terminie, który upływał 17 października 2023 r., skarżący częściowo uzupełnił braki skargi, tj. wskazał numer PESEL oraz wartość przedmiotu sporu, a także załączył egzemplarz podpisanej na każdej stronie skargi. Pomimo oświadczenia zawartego w piśmie z 16 października 2023 r., skarżący nie załączył jednak dodatkowego egzemplarza podpisanej skargi. Z prezentaty Biura Podawczego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wynika, że ww. pismo zawierało wyłącznie jeden, a nie dwa załączniki. Wobec powyższego Sąd I instancji zakwalifikował nadesłany egzemplarz skargi podpisanej na każdej stronie jako wykonanie wezwania w zakresie podpisania skargi, aby móc dołączyć do akt sprawy skargę zawierającą własnoręczny podpis. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd I instancji w konsekwencji prawidłowo uznał, że skarżący nie nadesłał odpisu skargi celem doręczenia go uczestnikowi postępowania. Należy zgodzić się ze skarżącym, że odpis pisma procesowego nie musi być poświadczony za zgodność z oryginałem, jeśli zachowuje wierność treści z oryginałem (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 6 września 2017 r., II OZ 857/17; z 21 czerwca 2018 r., II OZ 619/18; z 25 września 2019 r., II OZ 810/19; z 4 lutego 2020 r., II OZ 76/20; z 12 lutego 2020 r., II OZ 134/20; z 18 sierpnia 2020 r., II OZ 472/20; z 27 sierpnia 2020 r., II OZ 463/20; z 2 grudnia 2021 r., II OZ 857/21; z 8 czerwca 2022 r., II OZ 332/22). Nie sposób jednak zaaprobować stanowiska, że wobec nadesłania podpisanej skargi Sąd I instancji powinien uznać za jej odpis znajdujący się w aktach sprawy pierwotny, niepodpisany egzemplarz skargi. Takie twierdzenie nie znajduje uzasadnienia w przepisach Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz w przepisach wydanego na podstawie art. 11 p.p.s.a. zarządzenia nr 14 Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego z 6 sierpnia 2015 r. w sprawie ustalenia zasad biurowości w sądach administracyjnych. Akta sprawy są prowadzone w porządku chronologicznym (§ 28 ust. 1 zarządzenia), a egzemplarze pism dotkniętych brakami formalnymi nie uzyskują atrybutu zbędności na skutek następczego uzupełnienia tych braków. Nie ma zatem podstaw do wyłączenia z akt sprawy jakichkolwiek kart, za wyjątkiem dokumentów wszytych do akt w wyniku omyłki czy dotyczących sprawy wyłączonej do odrębnego rozpoznania. Przywołana w uzasadnieniu zażalenia zasada rozstrzygania wątpliwości na korzyść strony, o której mowa w art. 7a ustawy z 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r., poz. 775) nie ma zastosowania w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Zaznaczyć należy, że w obowiązującym systemie prawnym dostęp do sądu jest ograniczony m.in. koniecznością zachowania warunków formalnych, koniecznych dla nadania sprawie dalszego biegu. Strona – decydując się na wszczęcie postępowania sądowego – musi liczyć się z koniecznością podjęcia pewnej aktywności procesowej, respektując zasady i tryb wnoszenia skargi do Sądu administracyjnego, zaś w przypadku niedopełnienia tych obowiązków musi liczyć się z zamknięciem dostępu do sądu. Skarżący tymczasem zdaje się przerzucać na Sąd nałożony na niego obowiązek uzupełnienia braków formalnych, podczas gdy o konieczności nadesłania w terminie siedmiu dni m.in. podpisanego egzemplarza skargi i jednego odpisu skargi oraz o skutkach niewykonania tego zobowiązania został wyraźnie pouczony. W tym stanie rzeczy Sąd I instancji prawidłowo ocenił, że na skutek częściowego nieuzupełnienia braków formalnych zaktualizował się rygor odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W konsekwencji zażalenie podlegało oddaleniu na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a.