I OZ 1195/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Pocztarek /spr./ po rozpoznaniu w dniu 4 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K.P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 15 maja 2017 r., sygn. akt II SA/Gl 361/17 o odrzuceniu skargi K.P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z dnia 11 października 2016 r., nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie uprawnień do kierowania pojazdami postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z 15 maja 2017 r., sygn. akt II SA/Gl 361/17 odrzucił skargę K.P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z dnia 11 października 2016 r., nr [...]w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie uprawnień do kierowania pojazdami. Sąd wskazał, że 17 marca 2017 r. K.P. nadał na poczcie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie, m.in. na postanowienie Kolegium z dnia 11 października 2016 r., nr [...]w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie uprawnień do kierowania pojazdami. Sąd wskazał, że zaskarżone postanowienie zostało doręczone pełnomocnikowi reprezentującemu skarżącego w postępowaniu administracyjnym 14 października 2016 r. Zatem 30 dniowy termin, o którym mowa w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) do wniesienia na nie skargi do Sądu upłynął z dniem 14 listopada 2016 r. Skarga nadana za pośrednictwem poczty w dniu 17 marca 2017 r. została zatem wniesiona po upływie ustawowego terminu, co obligowało Sąd do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący wniósł o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach. W uzasadnieniu zażalenia podniósł, że Sąd wadliwie przyjął, że skarga z 14 marca 2017 r. (nadana 17 marca 2017 r.) dotyczy postanowienia SKO z 11 października 2017 r., albowiem skarga została wniesiona od postanowienia SKO z 2 lutego 2017 r. odmawiającego przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta Częstochowy z 29 lipca 2016 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Z akt niniejszej sprawy oraz z przedstawionych Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach akt o sygn. II SA/Gl 362/17 wynika, że skarżący złożył w dniu 17 marca 2017 r. (data stempla pocztowego) skargę zarówno na postanowienie SKO w Częstochowie z 11 października 2016 r. stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania oraz na postanowienie SKO w Częstochowie z 2 lutego 2017 r. odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Skarga na postanowienie SKO w Częstochowie z 11 października 2016 r. została zarejestrowana przez Sąd pierwszej instancji pod sygn. II SA/Gl 361/17, natomiast skarga na postanowienie SKO w Częstochowie z 2 lutego 2017 r. pod sygn. II SA/Gl 362/17. W takiej sytuacji uznać należy, że Sąd pierwszej instancji prawidłowo uznał, że skoro postanowienie z 11 października 2016 r. zostało doręczone skarżącemu 14 października, to skarga złożona 17 marca 2017 r. została wniesiona po upływie ustawowego terminu, o którym mowa w art. 53 § 1 P.p.s.a., co obligowało Sąd pierwszej instancji do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.