Sygnatura
I OZ 118/20
Postanowienie NSA z 28 lutego 2020 r., I OZ 118/20
Wynik
Oddalono zażalenie
- Sąd
- Naczelny Sąd Administracyjny
- Data orzeczenia
- 28 lutego 2020
- Prawomocne
- tak
Treść rozstrzygnięcia
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Aleksandra Łaskarzewska po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia L. N. na punkt 1 postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 października 2019 r., sygn. akt II SA/Wa 1972/19 oddalający wniosek o wyłączenie sędziów w sprawie ze skargi L. N. na decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych z dnia 10 lipca 2019 r. nr ZSPU.440.504.2019.GŻ.I w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: oddalić zażalenie
Analiza z kontekstem sprawy
Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?
Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.
Uzasadnienie
W piśmie z 31 lipca 2019 r., stanowiącym załącznik do skargi na decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych z dnia 10 lipca 2019 r. nr ZSPU.440.504.2019.GŻ.I, w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji, L. N. zawarł wniosek o wyłączenie następujących sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: Marii Werpachowskiej, Andrzeja Kołodzieja, Sławomira Antoniuka, Iwony Dąbrowskiej, Danuty Kani, Joanny Kube, Stanisława Pietrasa, Anny Mierzejewskiej, Ewy Pisuli-Dąbrowskiej, Ewy Marcinkowskiej, Ewy Grochowskiej-Jung, Ewy Kwiecińskiej, Adama Lipińskiego, Andrzeja Góraja, Eugeniusza Wasilewskiego, Janusza Walawskiego, Iwony Maciejuk, Waldemara Śledzika, Jacka Fronczyka, Przemysława Szustakiewicza. W uzasadnieniu powyższego wniosku skarżący wskazał w szczególności, że ww. sędziowie od stycznia 2012 r. ściśle realizują instrukcje Episkopatu Polski jak walczyć ze skarżącymi domagającymi się prawa do decyzji GIODO. Tworzą razem z Biurem GIODO (obecnie: Urzędem Ochrony Danych Osobowych) i pełnomocnikami parafii jeden współpracujący i uzupełniający się zespół, którego jedynym celem jest złamanie finansowo, moralnie i psychicznie wszystkich, którzy podnieśli rękę na przywilej Kościoła Katolickiego faktycznego niepodlegania ustawie o ochronie danych osobowych. Postanowieniem z dnia 24 października 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie – w pkt 1 oddalił wniosek o wyłączenie sędziów: Andrzeja Kołodzieja, Sławomira Antoniuka, Danuty Kani, Joanny Kube, Stanisława Pietrasa, Ewy Marcinkowskiej, Ewy Kwiecińskiej, Andrzeja Góraja, Janusza Walawskiego oraz Iwony Maciejuk; w pkt 2 - umorzył postępowanie z wniosku o wyłączenie sędziów: Marii Werpachowskiej, Iwony Dąbrowskiej, Anny Mierzejewskiej, Ewy Pisuli-Dąbrowskiej, Ewy Grochowskiej-Jung, Adama Lipińskiego, Eugeniusza Wasilewskiego, Waldemara Śledzika, Jacka Fronczyka oraz Przemysława Szustakiewicza. W motywach rozstrzygnięcia WSA wskazał, że okoliczności przedstawione przez skarżącego nie uzasadniały konieczności wyłączenia sędziów (wymienionych w pkt 1 postanowienia) od rozpatrywania przedmiotowej sprawy, albowiem nie świadczą o spełnieniu którejkolwiek z przesłanek określonych w art. 18 i art. 19 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej jako: P.p.s.a). Orzeczenie o treści, jak w pkt 2 postanowienia, Sąd I instancji uzasadnił faktem, że wymienieni w nim sędziowie przeszli już w stan spoczynku lub nie orzekają już w Wydziale II tut. Sądu. Skarżący wniósł zażalenie na pkt 1 opisanego powyżej postanowienia podnosząc, że od stycznia 2012 r. wskazani tam sędziowie wydawali skrajnie stronnicze wyroki w sprawie prawa do decyzji GIODO, nie dopuszczając do jakiejkolwiek merytorycznej dyskusji na ten temat. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest niezasadne. Wyłączenie sędziego od orzekania w sprawie sądowoadministracyjnej może nastąpić z mocy samej ustawy (art. 18 P.p.s.a.), bądź też na wniosek strony lub żądanie sędziego (art. 19 P.p.s.a.). W pierwszym ze wskazanych przypadków przyczyny wyłączenia sędziego zostały enumeratywnie wymienione, a zatem tworzą one katalog zamknięty, co wyłącza możliwość stosowania wykładni rozszerzającej. Natomiast na wniosek strony (bądź na żądanie sędziego) sąd wyłącza sędziego jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w sprawie. Zasadność wniosku o wyłączenie sędziego zależy od okoliczności faktycznych, jakie w każdym konkretnym przypadku mogą mieć wpływ na sposób prowadzenia postępowania przez sędziego. Przy czym stosownie do treści art. 20 powołanej ustawy, to strona składająca wniosek obowiązana jest wskazać oraz uprawdopodobnić przyczyny wyłączenia. Postanowienie w przedmiocie wyłączenia sędziego, zgodnie z treścią art. 22 § 2 P.p.s.a., poprzedza złożenie wyjaśnień przez tego sędziego, którego wniosek dotyczy. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w rozpoznawanej sprawie Sąd I instancji zasadnie przyjął, że brak jest przesłanek, które uzasadniałyby wyłączenie sędziów objętych wnioskiem. W sprawie nie zachodzą bowiem przesłanki wyłączenia określone w art. 18 P.p.s.a., a podane przez skarżącego okoliczności nie są tego rodzaju, że mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego (art. 19 P.p.s.a.). Podkreślenia wymaga, że wątpliwość co do bezstronności sędziego musi być uzasadniona, co wiąże się z przedstawieniem odpowiedniej argumentacji przez stronę w jej wniosku i należy ją odnieść do ewentualnego braku bezstronności w konkretnej sprawie. Skarżący nie wskazał obiektywnych i realnych podstaw wyłączenia sędziów, uzasadniających wątpliwość co do zachowania bezstronności tych sędziów. Wskazane we wniosku okoliczności mają subiektywny charakter i wynikają z niezadowolenia skarżącego z prowadzenia przez wskazanych sędziów innych, podobnych spraw. Dodatkowo zauważyć należy, że sędziowie, których dotyczył wniosek o wyłączenie, złożyli wymagane oświadczenia, wskazując, iż nie zachodzą przesłanki uzasadniające wyłącznie ich od rozpoznania sprawy. Prawdziwość tych oświadczeń nie budzi zaś w rozpoznawanym przypadku wątpliwości. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a, orzekł jak w sentencji.
Informacje o sprawie
- Data wpływu
- 21 stycznia 2020
- Symbol z opisem
- 647 Sprawy związane z ochroną danych osobowych
- Skarżony organ
- Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych
- Sędziowie
- Aleksandra Łaskarzewska /przewodniczący sprawozdawca/
Inne orzeczenia w tej sprawie
Powiązane dokumenty
Sygnatura: II SA/Wa 1511/19 · 28 lutego 2020
Wyrok WSA w Warszawie z 28 lutego 2020 r., II SA/Wa 1511/19
Sygnatura: II SA/Wa 1749/19 · 28 lutego 2020
Wyrok WSA w Warszawie z 28 lutego 2020 r., II SA/Wa 1749/19
Sygnatura: II SA/Wa 2093/19 · 27 lutego 2020
Wyrok WSA w Warszawie z 27 lutego 2020 r., II SA/Wa 2093/19
Źródło urzędowe: Naczelny Sąd Administracyjny