I OZ 1177/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Wiśniewska, , , po rozpoznaniu w dniu 27 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. B. na zarządzenie Przewodniczącego z dnia 18 sierpnia 2016 r., sygn. akt II SAB/Rz 94/16 o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi M. B. na bezczynność Prezesa Sądu Okręgowego w R. w przedmiocie udzielenia informacji publicznej p o s t a n a w i a: oddalić zażalenie.

Zarządzeniem z dnia 18 sierpnia 2016 r. Przewodniczący Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, na podstawie art. 220 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718, z późn. zm., zwanej dalej: "ppsa") w związku z § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193, z późn. zm., zwanego dalej: "rozporządzeniem"), wezwał M. B. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na bezczynność Prezesa Sądu Okręgowego w R. w kwocie 100 zł, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. M. B. wniósł na powyższe zarządzenie zażalenie, domagając się jego uchylenia, uznając je za całkowicie bezpodstawne. Wskazał, że swoją skargę na bezczynność Prezesa Sądu Okręgowego w R. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, a zatem ten Sąd powinien również wezwać go do uiszczenia wpisu sądowego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 220 § 1 ppsa sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona (art. 13 § 2 ppsa). Mając na uwadze, że w przedmiotowej sprawie M. B. wniósł, za pośrednictwem Prezesa Sądu Okręgowego w R., skargę na bezczynność tego organu w przedmiocie udzielenia informacji publicznej, skarga jego wraz z odpowiedzią na skargę, zgodnie z art. 54 § 2 ppsa, została przekazana przez ten organ do właściwego miejscowo i rzeczowo Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie. Prawidłowo zatem Przewodniczący tego Sądu, pod rygorem odrzucenia skargi (art. 220 § 3 ppsa) wezwał M. B. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na bezczynność organu w wysokości 100 zł, na podstawie § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia. Bez znaczenia pozostaje natomiast, w kontekście powołanych wyżej przepisów w zakresie właściwości miejscowej wojewódzkiego sądu administracyjnego, zarzut dotyczący zaadresowania skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Sąd ten bowiem jako niewłaściwy miejscowo nie jest władny do rozpoznania skargi i gdyby skarga wpłynęła do tego Sądu, to zobowiązany byłby stwierdzić swą niewłaściwość i przekazać sprawę sądowi właściwemu, tj. Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Rzeszowie, na podstawie art. 59 § 1 ppsa. Wobec powyższego, zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie i z tych przyczyn, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.