I OZ 1177/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Bożena Popowska po rozpoznaniu w dniu 8 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 23 czerwca 2015 r., sygn. akt II SA/Łd 182/15 o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J. S. i G. P. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie odszkodowania za nieruchomość zajętą pod ulicę postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z dnia 23 czerwca 2015 r. odmówił skarżącemu J. S. przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że ze złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżący prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe, zaś źródłem jego utrzymania jest emerytura. Nadto skarżący jest współwłaścicielem w ½ części domu o powierzchni 60 m2, posiada także oszczędności na rachunku bankowym wysokości 26.476,19 zł, które według jego oświadczenia przeznaczone są "na pogrzeb". Sąd I instancji uznał, że skarżący nie wykazał dostatecznie, iż nie posiada żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania. Analiza sytuacji dochodowej i majątkowej skarżącego prowadzi do wniosku, że strona utrzymuje się ze stałego dochodu z tytułu emerytury, choć nie podaje jej wysokości, a ponadto posiada na rachunku bankowym oszczędności w wysokości 26.476,19 zł. W ocenie Sądu, te okoliczności świadczą niewątpliwie o posiadaniu przez skarżącego środków finansowych na pokrycie kosztów zainicjowanego przez niego postępowania sądowego i wykluczają prawną możliwość przyznania prawa pomocy. W zażaleniu na powyższe postanowienie J. S. podniósł zarzuty pod adresem dotychczas prowadzonych postępowań sądowych, domagając się zaliczenia na poczet kosztów obecnej sprawy, wydatków poniesionych w sprawie II SA/Łd 1562/10. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Instytucja prawa pomocy ma na celu umożliwienie dochodzenia swoich praw przed sądem osobom o bardzo niskich dochodach lub całkowicie tych dochodów pozbawionych, które z uwagi na swą sytuację materialną nie są w stanie pokryć kosztów związanych z postępowaniem sądowym, bez uszczerbku koniecznego dla siebie i rodziny. Jak stanowi art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W niniejszej sprawie Sąd I instancji prawidłowo ocenił możliwość samodzielnego poniesienia przez skarżącego kosztów postępowania bez jakiegokolwiek uszczerbku koniecznego utrzymania. J. S. uzyskuje bowiem stały miesięczny dochód z tytułu emerytury i posiada oszczędności w kwocie 26.476,19 zł. W takiej sytuacji brak jest podstaw do zwolnienia skarżącego od obowiązku ponoszenia kosztów postępowania. Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia