I OZ 1162/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Runge-Lissowska po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia C.K. na pkt 1 postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 czerwca 2016 r. sygn. akt II SA/Wa 1789/13 o oddaleniu wniosku o wyłączenie sędziego WSA Andrzeja Góraja oraz odrzuceniu wniosku o wyłączenie sędziów WSA Adama Lipińskiego i Eugeniusza Wasilewskiego w sprawie ze skargi C.K. na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie przetwarzania danych osobowych postanawia: oddalić zażalenie

Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w pkt. 1 oddalił wniosek C.K. o wyłączenie sędziego WSA Andrzeja Góraja i jednocześnie, w pkt. 2, odrzucił wniosek o wyłączenie sędziów WSA Adama Lipińskiego i Eugeniusza Wasilewskiego od orzekania w sprawie z jego skargi na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych. Rozpoznając wniosek Sąd podkreślił, iż brak było okoliczności wskazanych w art. 18 lub art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej "P.p.s.a.", które uzasadniałyby wniosek o wyłączenie sędziego WSA Andrzeja Góraja, a nadto sędzia ten złożył oświadczenie o braku takich okoliczności. Brak uzasadnionych podstaw wniosku powodował konieczność jego negatywnego rozpoznania na podstawie art. 22 § 2 P.p.s.a. Wniosek o wyłączenie sędziów WSA Adama Lipińskiego i Eugeniusza Wasilewskiego podlegałaś odrzuceniu, na podstawie art. 22 § 4 tej ustawy, bowiem wcześniejszy wniosek o wyłączenie tych sędziów oddalony został postanowieniem z dnia 17 kwietnia 2015 r. Zażalenie na pkt 1 tego postanowienie wniósł C.K. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Instytucja wyłączenia sędziego od orzekania w sprawie regulowana jest przepisami Rozdziału 5 Działu I P.p.s.a. Art. 18 § 1 tej ustawy zawiera zamknięty katalog przesłanek, dla których wyłączenie sędziego winno nastąpić z urzędu, zaś wyłączenie dokonywane na wniosek strony uregulowane jest art. 19 tejże ustawy. Zasadnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie ocenił, iż w przedmiotowej sprawie nie zachodzą żadne okoliczności, które uzasadniałyby uwzględnienie wniosku o wyłączenie sędziego WSA Andrzeja Góraja. Za takie okoliczności w żadnym razie nie może być uznane nieuzasadnione podejrzenie o ewentualną możliwość wydania orzeczenia niekorzystnego dla skarżącego. Ponadto podkreślić należy, iż wydanie postanowienia w przedmiocie wyłączenia sędziego musi być poprzedzone złożeniem wyjaśnień przez sędziego, którego wniosek dotyczy. Jak stwierdził Sąd Najwyższy: "Autorytet moralny sędziego przemawia za wiarygodnością złożonego wyjaśnienia i jeżeli strona żądająca wyłączenia zaprzecza prawdziwości, obowiązana jest wskazać i udowodnić okoliczności, które by podważały wiarygodność oświadczenia sędziego" (postanowienie z 25.08.1971 r., I CZ 121/71, OSN 1972, poz. 55). Złożenie takich wyjaśnień miało miejsce w postępowaniu pierwszoinstancyjnym, a tym samym – wobec niewskazania jakichkolwiek okoliczności, które mogłyby podważyć prawdziwość oświadczeń sędziego – stwierdzić trzeba, że postanowienie Sądu I instancji odmawiające wyłączenia było zgodne z prawem. Słusznie także odrzucono wniosek o wyłączenie sędziów WSA Adama Lipińskiego i Eugeniusza Wasilewskiego, na podstawie art. 22 § 4 P.p.s.a. Wcześniejszy wniosek o wyłączenie tych sędziów oddalony został postanowieniem z dnia 17 kwietnia 2015 r., a skarżący nie powołał żadnych nowych okoliczności w tym zakresie. Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.