I OZ 1158/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maciej Dybowski po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 13 kwietnia 2016 r., sygn. akt II SA/Gl 1178/15 odrzucające zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 11 marca 2016 r., sygn. akt II SA/Gl 1178/15 o odrzuceniu skargi kasacyjnej J. L. na postanowienie Wójta Gminy Mierzęcice z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie wszczęcia postępowania w sprawie rozgraniczenia nieruchomości postanawia oddalić zażalenie

Postanowieniem z dnia 13 kwietnia 2016 r., sygn. akt II SA/Gl 1178/15 (dalej postanowienie z 13 kwietnia 2016 r.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił zażalenie J. L. (dalej skarżący) na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 11 marca 2016 r., sygn. akt II SA/Gl 1178/15 (dalej postanowienie z 11 marca 2016 r.) o odrzuceniu skargi kasacyjnej J. L. na postanowienie Wójta Gminy Mierzęcice z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] (dalej postanowienie z [...] listopada 2015 r.) w przedmiocie wszczęcia postępowania w sprawie rozgraniczenia nieruchomości. W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że postanowieniem z 11 marca 2016 r. II SA/Gl 1178/15 (dalej postanowienie z 11 marca 2016 r.) odrzucił skargę kasacyjną, obarczoną nieusuwalnym brakiem formalnym, tj. sporządzoną przez osobę nieposiadającą kwalifikacji wymienionych w art. 175 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Odpis postanowienia z 11 marca 2016 r. wraz z pouczeniem, że zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, winno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, doręczono skarżącemu dnia 21 marca 2016 r. Dnia 26 marca 2016 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wpłynęło pismo skarżącego, które ze względu na sformułowane w nim zarzuty, zostało potraktowane jako zażalenie na postanowienie z 11 marca 2016 r. Sąd I instancji stwierdził, że mimo prawidłowego pouczenia, skarżący wniósł zażalenie na postanowienie z 11 marca 2016 r. w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej, które sporządził osobiście. Sąd I instancji wskazał, że skarżący nie jest zwolniony z przymusu adwokacko-radcowskiego. Sporządzenie zażalenia przez osobę, która nie posiada kwalifikacji wymienionych w art. 175 § 1 i 2 ppsa sprawia, że jest obarczone nieusuwalnym brakiem formalnym, a zatem podlega odrzuceniu jako niedopuszczalne (k. 66,68-69, 72, 81, 90-95, 99, 101-102 akt sądowych). Zażalenie na postanowienie z 13 kwietnia 2016 r. wywiódł J. L. zaskarżając je w całości, wskazując, że działa bez adwokata i nie zgadza się z orzeczeniem, zarzucając postanowieniu naruszenie podstawowych przepisów prawa sądowego, materialnego i procesowego (k. 123-135 akt sądowych). Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zakwestionowane postanowienie odpowiada prawu. Prawidłowo Sąd I instancji uznał pismo z 26 marca 2016 r. jako zażalenie na postanowienie z 11 marca 2016 r. odrzucające skargę kasacyjną (k. 90-95, 99, 101-102 akt sądowych). Art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej ppsa), stanowi, że zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, winno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Art. 175 § 2 i 3 ppsa stosuje się odpowiednio. Niezachowanie przymusu adwokacko-radcowskiego w odniesieniu do zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, czyni wniesienie takiego zażalenia niedopuszczalnym z innych przyczyn w rozumieniu art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ppsa. Skarżący nie spełnia przesłanek z art. 175 § 2 i 3 ppsa. Zażalenie na postanowienie w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej sporządzone przez osobę, która nie jest adwokatem lub radcą prawnym, ani nie należy do kręgu osób wskazanych w treści art. 175 § 2 i 3 ppsa, na podstawie art. 178 ppsa, winno zostać przez wojewódzki sąd administracyjny odrzucone (postanowienie NSA z 30.9.2004 r., OZ 474/04, ONSAiWSA 2004/2/34, akceptowane przez J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LexisNexis 2012 s. 482, uw. 8; postanowienie NSA z 8.1.2008 r., I OZ 986/07, aprobowane przez J. Drachala, A. Wiktorowską, R. Stankiewicza w: R. Hauser, M. Wierzbowski; Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. C.H. Beck 2015 r. s. 727, nb 20). Sąd I instancji postanowieniem z 13 kwietnia 2016 r. prawidłowo odrzucił jako niedopuszczalne zażalenie skarżącego na postanowienie z 11 marca 2016 r. odrzucające skargę kasacyjną, bo sporządzone przez skarżącego osobiście, mimo prawidłowego pouczenia o wymogu adwokacko-radcowskim wypływającym z przytoczonego wyżej przepisu. W tej sytuacji wniesione przez skarżącego zażalenie na postanowienie z 13 kwietnia 2016 r. nie zasługuje na uwzględnienie. Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.