I OZ 1142/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Borowiec po rozpoznaniu w dniu 30 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M.G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 12 maja 2015 r. sygn. akt III SA/Kr 1235/13 o odrzuceniu skargi kasacyjnej M.G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 25 lutego 2015 r. sygn. akt III SA/Kr 1235/13 oddalającego skargę M.G. w przedmiocie wymierzenia grzywny za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 12 lutego 2013 r. sygn. akt III SAB/Kr 67/12 postanawia oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 25 lutego 2015 r., sygn. akt III SA/Kr 1235/13 oddalił skargę M.G. w przedmiocie wymierzenia grzywny za niewykonanie wyroku WSA w Krakowie z dnia 12 lutego 2013 r. w sprawie o sygn. akt III SAB/Kr 67/12. W dniu 5 maja 2015 r. M.G. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego osobiście sporządzoną skargę kasacyjną od w/w wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 12 maja 2015 r. sygn. akt III SA/Kr 1235/13 odrzucił skargę kasacyjną M.G. W uzasadnieniu postanowienia wskazał, że w niniejszej sprawie skarżący osobiście sporządził i podpisał przedmiotową skargę kasacyjną, nie posiadając przy tym stosownych uprawnień, o których mowa w art. 175 § 1-3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej w skrócie p.p.s.a.). Podkreślił, że własnoręcznie sporządzona skarga kasacyjna przez podmiot niemający kwalifikacji, o których stanowi art. 175 § 1-3 p.p.s.a nie może być przedmiotem merytorycznego rozpoznania przez Naczelny Sąd Administracyjny. Niesporządzenie skargi kasacyjnej przez jedną z osób wskazanych w art. 175 p.p.s.a jest bowiem brakiem, który nie podlega uzupełnieniu w trybie określonym w art. 49 p.p.s.a. i powoduje odrzucenie skargi kasacyjnej na podstawie art. 178 p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 października 2004 r., FZ 308/04, akceptowane przez B. Dautera w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat. M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2009 s. 490, s. 509; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 lipca 2004 r., I SA 1556/02, akceptowane przez J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2012, s. 482). Powyższe postanowienie stało się przedmiotem zażalenia pełnomocnika skarżącego do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w którym wniósł o jego uchylenie i nadanie biegu wniesionej przez tego pełnomocnika w dniu 11 maja 2015 r. skardze kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 25 lutego 2015 r. sygn. akt III SA/Kr 1235/13. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 175 § 1 p.p.s.a., skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3, które w niniejszej sprawie nie mają zastosowania. Podkreślić należy, że niesporządzenie skargi kasacyjnej przez jedną z osób wskazanych w art. 175 p.p.s.a. nie jest brakiem formalnym, który podlegałby uzupełnieniu w trybie określonym w art. 49 p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 sierpnia 2010 r. sygn. akt II ONP 1/10, publ. CBOSA). Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, iż skarga kasacyjna od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 25 lutego 2015 r. sygn. akt III SA/Kr 1235/13, wniesiona w dniu 5 maja 2015 r., została sporządzona przez M.G. osobiście. Skoro skarżący nie jest adwokatem bądź radcą prawnym, to w konsekwencji nie został spełniony obowiązek ustawowy z art. 175 § 1 p.p.s.a. Strona skarżąca nie miała bowiem wymaganej ustawowo tzw. zdolności postulacyjnej do sporządzenia skargi kasacyjnej. Wobec powyższego wniesiona osobiście przez M.G. skarga kasacyjna z dnia 5 maja 2015 r. – jako niedopuszczalna – podlegała odrzuceniu, a więc zaskarżone postanowienie Sądu pierwszej instancji odpowiada prawu. Ubocznie wyjaśnić należy, iż niezależnie od przedmiotowej skargi kasacyjnej złożonej osobiście, M.G., działając przez ustanowionego profesjonalnego pełnomocnika, w dniu 11 maja 2015 r. złożył także kolejną skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 25 lutego 2015 r. sygn. akt III SA/Kr 1235/13, która zostanie poddana odrębnemu rozpoznaniu. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.