I OZ 1100/20

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Zgierski po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J.B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 2 września 2020 r., sygn. akt II SA/Rz 658/20 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi J.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...] kwietnia 2020 r., nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia nienależnie pobranego świadczenia rodzinnego postanawia: oddalić zażalenie

J.B. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z [...] kwietnia 2020 r. w przedmiocie odmowy umorzenia nienależnie pobranego świadczenia rodzinnego. Skargę złożył 20 maja 2020 r. bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego za pomocą poczty elektronicznej. Tą samą drogą również 20 maja 2020 r. Skarżący przesłał skargę również do organu. W dniu 22 maja 2020 r. skarżący złożył skargę o tożsamej treści, którą nadał w urzędzie pocztowym na adres organu. Z uwagi na stwierdzone braki formalne skarżący został wezwany do podpisania skargi i przekazania numeru PESEL w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika z akt postępowania, powyższe wezwanie powyższe zostało uznane za prawidłowo doręczone w dniu 10 lipca 2020 r. W wyznaczonym terminie skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi, w związku z czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie postanowieniem z 2 września 2020 r. odrzucił złożoną skargę. Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem, skarżący złożył zażalenie, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325, z późn. zm.), dalej: "ppsa", skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednocześnie w myśl art. 46 § 1 pkt 4 ppsa każde pismo strony, w tym również skarga, powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Dodatkowo stosownie do art. 46 § 2 pkt 1 lit. b ppsa pismo strony powinno ponadto zawierać w przypadku gdy jest pierwszym pismem w sprawie numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący – zgodnie z art. 49 § 1 ppsa – wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W tym miejscu należy wskazać, że odmienny skutek nieuzupełnienia braku przewidziany został w art. 58 § 1 pkt 3 ppsa, zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy, należy wskazać, że złożona przez skarżącego skarga nie zawierała jego numeru PESEL. Fakt, że numer ten znajdował się w aktach administracyjnych sprawy, nie powoduje, że złożona skarga jest pozbawiona tego braku. Zauważyć bowiem należy, że przytoczony powyżej przepis art. 46 § 2 pkt 1 lit. b ppsa wymaga, aby ta informacja zawarta była w pierwszym piśmie procesowym strony, tj. co do zasady w skardze. Tym samym w rozpoznawanej sprawie zasadne było wezwanie skarżącego do uzupełnienia tego braku formalnego. Odnosząc się z kolei do kwestii podpisu skarżącego, należy wskazać, że podpis oznacza imię i nazwisko napisane własnoręcznie przez jego autora. Oznacza to, że z powodów technicznych brak jest możliwości złożenia podpisu innego niż elektroniczny w przypadku składania skargi drogą elektroniczną, gdyż podpis taki nie jest wykonany własnoręcznie. Również przesłanie podpisanej skargi w postaci skanu, zdjęcia czy fotokopii nie spełnia wymogów podpisania tego pisma procesowego. O ile bowiem wymagany podpis został złożony na oryginale skargi, to wykonanie jej skanu, zdjęcia albo fotokopii powoduje, że na przesłanym egzemplarzu pisma podpis ten został odtworzony metodą mechaniczną, a nie wykonany własnoręcznie. Oznacza to, że skarga przesłana na adres sądu i organu drogą elektroniczną, a następnie pocztą tradycyjną w formie fotokopii nie spełniała wymogu opatrzenia tego pisma podpisem strony i uzasadniało wezwanie skarżącego do uzupełnienia stwierdzonego braku formalnego skargi. Mając na uwadze, że skarżący nie uzupełnił w terminie stwierdzonych braków formalnych, to w rozpoznawanej sprawie zaszły przesłanki odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa. Tym samym brak jest podstaw do uchylenia prawidłowo wydanego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.