I OZ 1048/19

Dnia 14 listopada 2019 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Monika Nowicka po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S. N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 6 sierpnia 2019 r., sygn. akt II SA/Łd 383/19 o odrzuceniu zażalenia w sprawie ze skargi S.N. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...]kwietnia 2019 r., nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania podania z dnia [...] stycznia 2019 r. "skarga na wiele decyzji" postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 6 sierpnia 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił zażalenie S. N. na postanowienie tego Sądu z dnia 4 lipca 2019 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że wniesione zażalenie nie zostało sporządzone przez profesjonalnego pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym i z tej przyczyny jako niedopuszczalne podlegało zatem odrzuceniu. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył Se. N., podnosząc, że nie został rozpoznany jego wniosek o wyłączenie Sędziego WSA Barbary Rymaszewskiej. Ponadto podkreślił, że nie ma prawa, które może przymusić go do korzystania z usług adwokata czy radcy prawnego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. Zgodnie z art. 194 § 4 w zw. z art. 175 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej jako "p.p.s.a.") zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinien sporządzić adwokat lub radca prawny. Powyższego wymogu nie stosuje się, jeżeli takie zażalenie sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli zażalenie takie wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. W niniejszej sprawie bezspornym jest, że zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej sporządził osobiście skarżący, który nie należy do podmiotów uprawnionych na podstawie art. 194 § 4 p.p.s.a. do sporządzenia takiego zażalenia. Podkreślić w tym miejscu trzeba, że obowiązek ustanowiony w art. 194 § 4 p.p.s.a. ma charakter bezwzględny, co oznacza, że żadne szczególne okoliczności, w tym przywoływany przez skarżącego profesjonalizm w sporządzeniu pisma procesowego, nie uprawniają strony do osobistego sporządzenia zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną. Zaznaczyć też należy, iż skarżący został pouczony przez Sąd I instancji o bezwzględnym obowiązku w powyższym zakresie (k. 30 akt sądowych). Stosownie do art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne. Środek odwoławczy wniesiony z naruszeniem art. 175 § 1-3 p.p.s.a. jest niedopuszczalny. W związku z powyższym stwierdzić należy, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. Odnosząc się natomiast do podnoszonych w zażaleniu kwestii dotyczących braku rozpoznania wniosku o wyłączenie sędziego WSA Barbary Rymaszewskiej, należy wskazać, iż taki wniosek skarżący zawarł dopiero w zażaleniu na wydane przez tego sędziego postanowienie z dnia 6 sierpnia 2019 r. Nie jest zatem zasadny zarzut, że postanowienie to wydał sędzia objęty wnioskiem o wyłączenie. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji.