I OZ 1018/16

Dnia 25 października 2016 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Irena Kamińska po rozpoznaniu w dniu 25 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Ministra Infrastruktury i Budownictwa na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącej Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 lipca 2016 r. o sygn. akt IV SA/Wa 2804/15 wzywające Ministra Infrastruktury i Budownictwa do uiszczenia brakującego wpisu od skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 lutego 2016 r. o sygn. akt IV SA/Wa 2804/15 postanawia: odrzucić zażalenie.

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu zażalenia Ministra Infrastruktury i Budownictwa na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 maja 2016 r., sygn. akt IV SA/Wa 2804/15 o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 lutego 2016 r. w sprawie ze skargi A.F. na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 27 lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania postanowieniem z dnia 14 lipca 2016 r. o sygn. akt I OZ 750/16 uchylił zaskarżone zarządzenie. W zażaleniu tym podniesiono następujące zarzuty: 1) art. 231 zdanie pierwsze p.p.s.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, w sytuacji, gdy przedmiotem zaskarżenia nie była należność pieniężna; 2) art. 231 zdanie ostatnie p.p.s.a., poprzez jego niezastosowanie; 3) § 3 w związku z § 1 pkt 4 rozporządzenia, poprzez jego zastosowanie i ustalenie wysokości wpisu na kwotę 7.046 zł, w sytuacji, gdy skarga kasacyjna dotyczyła decyzji wydanej w postępowaniu administracyjnym, które nie obejmowało należności pieniężnej; 4) § 3 w związku z § 2 ust. 3 pkt 5 rozporządzenia, poprzez jego niezastosowanie, 5) § 3 rozporządzenia poprzez błędne ustalenie wysokości wpisu, który w niniejszej sprawie winien wynosić 6.146 zł a zatem wezwanie winno opiewać na kwotę 6.046 zł. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny, "Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Kwestia rodzaju wymaganego w tej sprawie wpisu, a zarazem jego wysokości została przesądzona w zarządzeniu Przewodniczącego Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 września 2015 r., sygn. akt IV SA/Wa 2804/15 wzywającym skarżącego do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi o kwotę 12.092 zł (przy uwzględnieniu, że kwotę 200 zł tytułem wpisu od skargi uiszczono przed wydaniem zarządzenia). Naczelny Sąd Administracyjny, który postanowieniem z dnia 12 listopada 2015 r., sygn. akt I OZ 1473/15 oddalił zażalenie skarżącego na powyższe zarządzenie, jednoznacznie stwierdził, że w niniejszej sprawie, w której przedmiotem skargi jest wyłącznie decyzja odrębnie ustalająca odszkodowanie za przejętą nieruchomość konieczne jest, stosownie do treści art. 231 w zw. z art. 216 P.p.s.a., uiszczenie wpisu stosunkowego. Sąd uznał jednocześnie, iż wysokość wymaganego wpisu od skargi prawidłowo ustalono na kwotę 12.292 zł. W tych okolicznościach, Naczelny Sąd Administracyjny za bezzasadne uznał podnoszone w zażaleniu zarzuty kwestionujące rodzaj wymaganego w tej sprawie wpisu. W ocenie Sądu Odwoławczego, wnoszący zażalenie organ zasadnie natomiast kwestionuje ustaloną w zarządzeniu z dnia 31 maja 2016 r. wysokość kwoty wpisu od skargi kasacyjnej. Zgodnie z § 3 rozporządzenia, wpis od skargi kasacyjnej oraz od skargi o wznowienie postępowania wynosi połowę wpisu od skargi, nie mniej jednak niż 100 zł. Skoro w tej sprawie wysokość wpisu należnego od skargi wynosiła 12.292 zł, to wpis od skargi kasacyjnej wynosić będzie 6146 zł. Odliczając kwotę 100 zł uiszczoną z tego tytułu przez organ w dniu 25 maja 2015 r. należało wezwać stronę do uzupełnienie wpisu od skargi kasacyjnej o kwotę 6046 zł, a nie 7046 zł jak uczyniono to w zaskarżonym zarządzeniu. Z powodu nieprawidłowo określonej wysokości należnego wpisu, zaskarżone zarządzenie należało uchylić jako nieodpowiadające § 3 w zw. z § 1 pkt 4 rozporządzenia." Zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącej Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 lipca 2016 r. o sygn. akt IV SA/Wa 2804/15 Minister Infrastruktury i Budownictwa został wezwany do uiszczenia brakującego wpisu od skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 lutego 2016 r. o sygn. akt IV SA/Wa 2804/15 – w kwocie 6 046 złotych – stosownie do § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł Minister Inrrastruktury i Budownictwa, podnosząc naruszenie dwóch przepisów. Po pierwsze, art. 231 zdanie pierwsze p.p.s.a. przez niewłaściwe jego zastosowanie, w sytuacji gdy przedmiotem zaskarżenia nie była należność pieniężna. Po drugie, naruszenie § 1 pkt 4 ww. rozporządzenia przez jego zastosowanie i ustalenie brakującej wysokości wpisu na kwotę 6046 złotych, gdy zaskarżony akt nie obejmował należności pieniężnej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 190 zdanie drugie p.p.s.a., nie można oprzeć skargi kasacyjnej od orzeczenia wydanego po ponownym rozpoznaniu sprawy na podstawach sprzecznych z wykładnią prawa ustaloną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. W myśl zaś art. 197 § 2 p.p.s.a, do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2 tej ustawy. Na mocy art. 198 p.p.s.a. regulacja ta ma odniesienie do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego. W rezultacie należy stwierdzić, że z art. 190 w zw. z art. 197 § 2 i w zw. z art. 198 p.p.s.a. wynika, że nie można oprzeć zażalenia na zarządzenie przewodniczącego wydane po wcześniejszym uchyleniu zarządzenia przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem – na podstawach sprzecznych z wykładnią prawa ustaloną w tym postanowieniu przez Naczelny Sąd Administracyjny. Ratio legis unormowania art. 190 p.p.s.a. sprowadza się do przyspieszenia postępowania sądowoadministracyjnego, poprzez uznanie, że pomimo uchylenia orzeczenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania, pewne kwestie sporne zostały już ostatecznie przesądzone. Powoduje to w konsekwencji zawężenie granic ponownego rozpoznania sprawy (por. wyrok NSA z dnia 2 grudnia 2014 r., I FSK 1448/13). Mając na uwadze powyższe zauważyć należy, jak wynika z przytoczonego stanu faktycznego, że wniesione przez Ministra zażalenie na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącej Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 lipca 2016 r. jest oparte na podstawach sprzecznych z wykładnią prawa ustaloną w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 lipca 2016 r. o sygn. akt I OZ 750/16. Przesądzono już bowiem, że w sprawie – wbrew twierdzeniom Ministra – od skargi kasacyjnej wymagany jest wpis stosunkowy, a nie stały, gdyż zaskarżony akt obejmuje należność pieniężną. A zatem poddane w niniejszej sprawie zażalenie jest niedopuszczalne i podlega odrzuceniu. Z powyższych względów zażalenie zostało odrzucone na podstawie art. 198 i art. 197 § 2 w zw. z art. 193 p.p.s.a. w zw. z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.