I OW 79/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Marek Stojanowski (spr.) Sędziowie: Sędzia NSA Marian Wolanin Sędzia del. WSA Jakub Zieliński po rozpoznaniu w dniu 2 sierpnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Prezydenta Miasta Z. o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Prezydentem Miasta Z. a Burmistrzem Miasta D. w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku J.K. w sprawie skierowania do domu pomocy społecznej postanawia: oddalić wniosek.

Pismem z 11 kwietnia 2024 r. Prezydent Miasta Z. (dalej także: "wnioskodawca") złożył do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosek o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Prezydentem Miasta Z. a Burmistrzem Miasta D. w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku J.K. w sprawie skierowania do domu pomocy społecznej. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że J.K. jest osobą bezdomną, przez co w ocenie wnioskodawcy ustalenie właściwości miejscowej gminy powinno nastąpić według jego ostatniego miejsca zamieszkania. W odpowiedzi na wniosek Burmistrz Miasta D. podniósł, że wymieniony nie jest osobą bezdomną a z uwagi na szczególnie uzasadniony przypadek, ustalenie właściwości miejscowej powinno nastąpić według miejsca pobytu osoby zainteresowanej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Z akt sprawy wynika, że decyzją z 5 lutego 2024 r., nr OPS.4426.1.2024 Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej w D. – działający z upoważnienia Burmistrza Miasta D. – skierował J.K. do Domu Pomocy Społecznej ul. (...) Z., bezterminowo. Następnie decyzją z 12 lutego 2024 r., nr OPS.4426.1.2024, ten sam organ skierował J.K. do Domu Pomocy Społecznej nr 2 z Filią (...) ul. (...), bezterminowo. Decyzją z 24 kwietnia 2024r., nr OPS.4426.4.2024 powyższy organ uchylił ww. decyzję z 12 lutego 2024 r. W omawianej sytuacji w obrocie prawnym pozostaje decyzja z 5 lutego 2024 r. o skierowaniu J.K. do Domu Społecznej (...) Z., bezterminowo. Tym samym sprawa dotycząca skierowania J.K. do domu pomocy społecznej została załatwiona, wobec czego nie istnieje spór o właściwość w zakresie określonym we wniosku inicjującym postępowanie w sprawie. Skoro bowiem jeden z organów pozostających w sporze rozpoznał sprawę merytorycznie i podjął rozstrzygnięcie, to uznał się w ten sposób za właściwy do załatwienia sprawy. Bez znaczenia jest, czy uznanie swej właściwości było prawidłowe (zob. np. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 czerwca 2021 r., sygn. akt I OW 330/20 i z 5 listopada 2019 r., sygn. akt I OW 241/23). W konsekwencji stwierdzić należy, że spór o właściwość między organami nie występuje, a wniosek podlega oddaleniu. Z uwagi na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie 15 § 2 ppsa w zw. z art. 151 i art. 166 ppsa oraz w zw. z art. 64 § 3 ppsa orzekł jak w sentencji.