I OW 44/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Wiesław Morys Sędziowie: Sędzia NSA Maciej Dybowski Sędzia del. WSA Krzysztof Dziedzic (spr.) po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Starosty S. o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Starostą S. a Prezydentem [...] w przedmiocie wskazania organu właściwego do zatrzymania prawa jazdy dłużnika alimentacyjnego - J. K. postanawia 1. odrzucić wniosek, 2. zwrócić Staroście S. ze środków Naczelnego Sądu Administracyjnego kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu od wniosku.

Starosta S. złożył wniosek o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy tym organem, a Prezydentem Miasta B. w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy dłużnika alimentacyjnego J. K. W uzasadnieniu wniosku Starosta S. wskazał, że zgodnie z ogólną zasadą określającą właściwość organów administracji wyrażoną w art. 21 § 1 pkt 3 k.p.a. właściwość miejscową określa się na podstawie miejsca zamieszkania. Okoliczność, że J. K. zameldowany jest w N. nie może stanowić podstawy określenia właściwości miejscowej Starosty S., tym bardziej, że J. K. zamieszkuje w B. a jego prawo jazdy znajduje się w aktach kierowcy w Urzędzie Miejskim w B. W odpowiedzi na wniosek Prezydent Miasta B. wniósł o wskazanie Starosty S. jako organu właściwego do załatwienia sprawy zatrzymania prawa jazdy dłużnika alimentacyjnego J. K.. Prezydent Miasta B. stwierdził, że J. K. nie zamieszkuje na terenie Miasta B.. Dnia [...] listopada 2014 r. J. K. zameldował się na pobyt stały na terenie Gminy S., co pozwoliło przyjąć, iż jest to również miejsce jego zamieszkania. Wyżej wymieniona sprawa nie należy więc do właściwości Prezydenta Miasta B., dlatego też w myśl art. 65 § 1 k.p.a. sprawę przekazano zgodnie z właściwością miejscową Staroście S.. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U 2016. 718 ze zm.; dalej jako p.p.s.a.) w związku z art. 15 § 1 pkt 4 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzyga spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Stosownie zaś do art. 22 § 1 pkt 1 k.p.a., spory kompetencyjne między organami jednostek samorządu terytorialnego, za wyjątkiem określonych w pkt 2-4 tego przepisu, rozstrzyga wspólny dla nich organ wyższego stopnia, a w razie braku takiego organu - sąd administracyjny. Stosownie do art. 5 ust. 5 z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 169 ze zm.) starosta wydaje decyzję o zatrzymaniu prawa jazdy na podstawie wniosku, o którym mowa w ust. 3b. Od decyzji wydanych przez starostę zgodnie z art. 38 ust. 3 ustawy o samorządzie powiatowym służy odwołanie do samorządowego kolegium odwoławczego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Oznacza to, że kolegium jest organem wyższego stopnia nad starostą za wyjątkiem spraw, w których przepisy szczególne przewidują wniesienie odwołań do innego organu. Również art. 17 pkt 1 k.p.a. wskazuje, iż organami wyższego stopnia w rozumieniu kodeksu są w stosunku do organów jednostek samorządu terytorialnego - samorządowe kolegia odwoławcze, chyba że ustawy szczególne stanowią inaczej. Spór o rozstrzygnięcie którego wniósł Starosta S., jest sporem o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego. Do rozstrzygnięcia takich sporów, zgodnie z powołanym art. 22 § 1 pkt 1 k.p.a. właściwy jest wspólny dla nich organ wyższego stopnia, a właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego ma miejsce tylko w razie braku takiego organu. Będący w sporze Starosta S. oraz wykonujący zadania starosty Prezydent Miasta B., mają wspólny organ wyższego stopnia - Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B., którego właściwość obejmuje zarówno powiat siemiatycki, jak i miasto na prawach powiatu - B.. W związku z powyższym, w świetle powołanego na wstępie art. 22 § 1 pkt 1 k.p.a., brak jest kognicji Naczelnego Sądu Administracyjnego, a wniosek o rozstrzygnięcie tego sporu powinno rozpoznać Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. Z tych przyczyn wniosek skierowany do sądu administracyjnego, jako niedopuszczalny podlegał odrzuceniu na podstawie art. 4 i art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a. O zwrocie ze środków Naczelnego Sądu Administracyjnego kwoty 100 złotych uiszczonej przez wnioskodawcę tytułem wpisu sądowego od wniosku orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.