I OW 39/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Marek Stojanowski po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Ministra Rodziny i Polityki Społecznej o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Ministrem Rodziny i Polityki Społecznej a Samorządowym Kolegium Odwoławczym w [...] w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania odwołania A.K. od decyzji w sprawie ustalenia prawa do zasiłku rodzinnego postanawia: umorzyć postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.

Minister Rodziny i Polityki Społecznej wnioskiem z dnia 5 kwietnia 2022 r. wystąpił do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Ministrem Rodziny i Polityki Społecznej a Samorządowym Kolegium Odwoławczym w [...] w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania odwołania A.K. od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2021 r. nr [...] w sprawie ustalenia prawa do zasiłku rodzinnego. W odpowiedzi na powyższy wniosek Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] oświadczyło, że uznaje się jako organ właściwy do rozpoznania ww. odwołania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm. - dalej jako "P.p.s.a."), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Przepis ten na mocy art. 64 § 3 P.p.s.a. ma odpowiednie zastosowanie do postępowania wszczętego wnioskiem. W rozpoznawanej sprawie spór kompetencyjny zaistniały pomiędzy Ministrem Rodziny i Polityki Społecznej a Samorządowym Kolegium Odwoławczym w [...] w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania odwołania A.K. od decyzji Wojewody [...] z [...] czerwca 2021 r. nr [...] w sprawie ustalenia prawa do zasiłku rodzinnego, przestał być aktualny. Pismem z dnia 28 kwietnia 2022 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] uznało swoją właściwość do rozpoznania ww. odwołania, a tym samym postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe. Zachodziły zatem przesłanki do umorzenia postępowania na podstawie art. 161 pkt 1 § 3 P.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 64 § 3 i art. 193 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.