I OW 35/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Przewodniczący: Sędzia Elżbieta Kremer Sędziowie NSA Zygmunt Zgierski (spr.) del. WSA Arkadiusz Blewązka po rozpoznaniu w dniu 24 sierpnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Burmistrza P. o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Burmistrzem P. a Prezydentem Miasta P. przez wskazanie organu właściwego do rozpatrzenia wniosku o przyznanie pomocy w formie skierowania do domu pomocy społecznej postanawia: wskazać Burmistrza P. jako organ właściwy w sprawie

Pismem z 19 lutego 2021 r. Burmistrz P. wystąpił do Naczelnego Sądu Administracyjnego z wnioskiem o rozstrzygnięcie sporu o właściwość zaistniałego między tym organem a Prezydentem Miasta P. w sprawie rozpoznania wniosku E.S. o przyznanie pomocy w formie skierowania do domu pomocy społecznej. W uzasadnieniu wniosku organ wskazał, że [...] listopada 2020 r. wpłynęło pismo wnioskodawcy przebywającego w Stowarzyszeniu Pomocy Bliźniemu Mar-Kot w P. o skierowanie go do domu pomocy społecznej dla osób przewlekle somatycznie chorych. Organ zaznaczył, że wnioskodawca od 1983 r. trwale nie przebywa na terenie Gminy P., gdyż wyprowadził się i zamieszkał w P. Zastrzegł przy tym, że w sprawie brak jest przesłanek umożliwiających stwierdzenie, że przypadek objęty wnioskiem jest nagłym wypadkiem wynikającym ze zdarzenia losowego. Zdaniem organu okoliczności sprawy wskazują, że centrum życiowym wnioskodawcy, pomimo niedopełnienia przez niego obowiązku meldunkowego, jest P., na którego terenie przebywa, co wskazuje, że organem właściwym do rozpatrzenia wniosku jest Prezydent Miasta P. W odpowiedzi na wniosek Prezydent Miasta P. wskazał, że argumentacja przytoczona we wniosku o rozstrzygnięcie sporu o właściwość jest błędna i nie zasługuje na uwzględnienie. Zaznaczył, że wnioskodawca jest osobą bezdomną, w związku z czym o właściwości organu nie rozstrzyga miejsce zamieszkania wnioskodawcy, ale miejsce ostatniego zameldowania na pobyt stały, przy czym brak jest obowiązku, aby wnioskodawca zamieszkiwał czy przebywał pod tym adresem. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 15 § 1 pkt 4 w zw. z art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325, z późn. zm.), dalej: ppsa, Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzyga spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Rozpoznając wniosek Burmistrza P., należy podkreślić, że ma on na celu rozstrzygnięcie negatywnego sporu o właściwość pomiędzy tym organem a Prezydentem Miasta P. Obydwa organy uznają się bowiem za niewłaściwe miejscowo do rozpoznania wniosku E.S. o przyznanie pomocy w formie skierowania do domu pomocy społecznej. Punktem wyjścia do rozważań w rozpoznawanej sprawie są przepisy art. 101 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz.U. z 2020 r. poz. 1876 z późn. zm.), dalej: ups, które określają właściwość miejscową organów w sprawach z zakresu pomocy społecznej. Zgodnie z art. 101 ust. 1 ups właściwość miejscową gminy ustala się według miejsca zamieszkania osoby ubiegającej się o świadczenie. Jednocześnie z art. 101 ust. 2 ups wynika, że w przypadku osoby bezdomnej właściwą miejscowo jest gmina ostatniego miejsca zameldowania tej osoby na pobyt stały. Mając powyższe na uwadze, należy wskazać, że jak wynika z ustalonego stanu faktycznego sprawy, E.S. przebywa w ośrodku prowadzonym w P. przez Stowarzyszenie Pomocy Bliźniemu Mar-Kot, co wskazuje, że jest on osobą bezdomną. Oznacza to, że właściwość miejscowa organu właściwego do rozpatrzenia wniosku o przyznanie świadczenia pomocy społecznej powinna być określona według ostatniego zameldowania na pobyt stały. Z tych przyczyn organem właściwym do rozpatrzenia wniosku o przyznanie pomocy w formie skierowania do domu pomocy społecznej jest Burmistrz P. Z tego względu Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 4 oraz art. 15 § 1 pkt 4 i § 2 ppsa, orzekł jak w postanowieniu.